رباعی شمارهٔ 1025
Toggle stanza 1بر من بگریست نرگس خمارش
11
بر من بگریست نرگس خمارش
تا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
22
گر نرگس او به سرمه آلوده بدی
آلوده شدی ز سرمهها رخسارش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
AttarMukhtar-namehباب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق بهشمارهٔ 5
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1031
رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بیآنکه دلم سیر شد از دیدارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1039
آندیده که هست عاشق گلزارش
مشغول کجا کند سر هر خارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 993