رباعی شمارهٔ 993
Poet: Rumi
Toggle stanza 1آندیده که هست عاشق گلزارش
11
آندیده که هست عاشق گلزارش
مشغول کجا کند سر هر خارش
22
گر راست بود یار دهد پرگارش
ور کژ نگردد راست نیاید کارش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
AttarMukhtar-namehباب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق بهشمارهٔ 5
بر من بگریست نرگس خمارش
تا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1025
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1031
رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بیآنکه دلم سیر شد از دیدارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1039
Sources
Persian text source: Ganjoor

