رباعی شمارهٔ 1039
Poet: Rumi
Toggle stanza 1رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
11
رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بیآنکه دلم سیر شد از دیدارش
22
او رفت و نماند در دلم تیمارش
آری برود گل و بماند خارش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
AttarMukhtar-namehباب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق بهشمارهٔ 5
بر من بگریست نرگس خمارش
تا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1025
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1031
آندیده که هست عاشق گلزارش
مشغول کجا کند سر هر خارش
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 993
Sources
Persian text source: Ganjoor