رباعی شمارهٔ 97
Poet: Ghalib Dehlavi
Toggle stanza 1ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه
تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا
چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
با اشک خونین دور از تو ای ماه
«بثی و حزنی اشکوا الی الله »
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 420
ای کان العباد ما اهواه
ما یذکرنا فکیف ما ینساه
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1598
تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1618
در راه یگانگی چه طاعت چه گناه
در کوی خرابات چه درویش چه شاه
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1623
گیر ایدل من عنان آن شاهنشاه
امشب بر من قنق شو ای روت چو ماه
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1639
من میگویم که گشت بیگاه ایماه
میگوید ماه ناگهانی بیگاه
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1644
نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه
آه از تو که در وصف نمیآیی آه
SaadiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 126
گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه
هرگز نشود بر تو دل بنده تباه
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 355
از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه
داری سه چهار پنج ماهم گمراه
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 356
با من ز دریچهای مشبک دلخواه
از لطف سخن گفت و من استاده به راه
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 357
Sources
Persian text source: Ganjoor