Divan-e Shams by Rumi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

غزل شمارهٔ 170–تا به شب ای عارف شیرین نوا

غزل شمارهٔ 171–چون نمایی آن رخ گلرنگ را

When you display that rosy cheek, you set the stones aspinning for joy.

غزل شمارهٔ 172–در میان عاشقان عاقل مبا

غزل شمارهٔ 173–از یکی آتش برآوردم تو را

غزل شمارهٔ 174–ز آتش شهوت برآوردم تو را

غزل شمارهٔ 175–از ورای سر دل بین شیوه‌ها

غزل شمارهٔ 176–روح زیتونیست عاشق نار را

غزل شمارهٔ 177–ای بگفته در دلم اسرارها

غزل شمارهٔ 178–می‌شدی غافل ز اسرار قضا

غزل شمارهٔ 179–گر تو عودی سوی این مجمر بیا

غزل شمارهٔ 180–ای تو آب زندگانی فاسقنا

غزل شمارهٔ 181–دل چو دانه ، ما مثال آسیا

The heart is like a grain of corn, we are like a mill; how does the mill know why this turning?

غزل شمارهٔ 182–در میان عاشقان عاقل مبا

غزل شمارهٔ 264–لی حبیب حبه یشوی الحشا

غزل شمارهٔ 302–در هوایت بی‌قرارم روز و شب

غزل شمارهٔ 303–مجلسی خوش کن از آن دو پاره چوب

غزل شمارهٔ 304–هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب؟

Do you not know what the rebeck says concerning tears of the eyes and burning hearts?

غزل شمارهٔ 320–ابشروا یا قوم هذا فتح باب

غزل شمارهٔ 424–دلبری و بی‌دلی اسرار ماست

غزل شمارهٔ 425–عاشقان را جست و جو از خویش نیست

غزل شمارهٔ 426–غیر عشقت راه بین جستیم نیست

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 428–این چنین پابند جان میدان کیست

غزل شمارهٔ 429–عاشقی و بی‌وفایی کار ماست

غزل شمارهٔ 430–گُم شدن در گُم شدن دینِ منست

غزل شمارهٔ 431–عشوه دشمن بخوردی عاقبت

غزل شمارهٔ 432–این چنین پابند جان میدان کیست

غزل شمارهٔ 522–ماه دیدم شد مرا سودای چرخ

غزل شمارهٔ 810–باز شیری با شکر آمیختند

غزل شمارهٔ 811–آن شکرپاسخ، نباتم می‌دهد

غزل شمارهٔ 812–خنب‌های لایزالی جوش باد

غزل شمارهٔ 813–موشکی صندوق را سوراخ کرد

غزل شمارهٔ 814–بار دیگر یار ما هنباز کرد

غزل شمارهٔ 815–شهر پر شد لولیان عقل دزد

غزل شمارهٔ 816–خلق می‌جنبند مانا روز شد

غزل شمارهٔ 817–چون مرا جمعی خریدار آمدند

غزل شمارهٔ 818–ساقیان سرمست در کار آمدند

غزل شمارهٔ 819–اندک اندک جمع مستان می‌رسند

Little by little the drunkards congregate, little by little the wine-worshippers arrive.

غزل شمارهٔ 820–هر چه آن خسرو کند شیرین کند

غزل شمارهٔ 821–خنده از لطفت حکایت می‌کند

Laughter tells of your lovingkindness, tears complain of your wrath;

غزل شمارهٔ 822–عشق اکنون مهربانی می‌کند

غزل شمارهٔ 823–عمر بر اومید فردا می‌رود

غزل شمارهٔ 824–عاشقان پیدا و دلبر ناپدید

The lovers visible and the Beloved invisible—who ever saw such a love in all the world?

غزل شمارهٔ 825–برنشین ای عزم و منشین ای امید

غزل شمارهٔ 826–ای خدا از عاشقان خشنود باد

غزل شمارهٔ 827–نه فلک مر عاشقان را بنده باد

غزل شمارهٔ 828–هر که را اسرار عشق اظهار شد

غزل شمارهٔ 829–هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود

غزل شمارهٔ 830–صاف جان‌ها سوی گردون می‌رود

غزل شمارهٔ 831–هر زمان لطفت همی در پی رسد