Divan-e Shams by Rumi, in the Ghazal form

غزل شمارهٔ 659–دلم امروز خوی یار دارد

غزل شمارهٔ 661–بیا ای زیرک و بر گول می‌خند

غزل شمارهٔ 662–اگر عالم همه پرخار باشد

Though the whole world be full of thorns, the heart of the lover is wholly a rosebower;

غزل شمارهٔ 663–توی نقشی که جان‌ها برنتابد

غزل شمارهٔ 664–دلی دارم که گرد غم نگردد

غزل شمارهٔ 665–خنک جانی که او یاری پسندد

غزل شمارهٔ 666–چمن جز عشق تو کاری ندارد

غزل شمارهٔ 667–سماع صوفیان می درنگیرد

غزل شمارهٔ 668–رجب بیرون شد و شعبان درآمد

Rajab has gone out and Sha‘b¯an has entered; the soul has quit the body, and the Beloved has entered.

غزل شمارهٔ 669–چو شب شد جملگان در خواب رفتند

غزل شمارهٔ 670–پریر آن چهره یارم چه خوش بود

غزل شمارهٔ 671–دلم را ناله سرنای باید

غزل شمارهٔ 672–بگویم خفیه تا خواجه نرنجد

غزل شمارهٔ 673–کسی کز غمزه‌ای صد عقل بندد

غزل شمارهٔ 674–چنان کز غم دل دانا گریزد

غزل شمارهٔ 675–هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد

غزل شمارهٔ 676–سگ ار چه بی‌فغان و شر نباشد

غزل شمارهٔ 677–عجب آن دلبر زیبا کجا شد

غزل شمارهٔ 678–به صورت یار من چون خشمگین شد

غزل شمارهٔ 679–چو دیوم عاشق آن یک پری شد

غزل شمارهٔ 680–نگارا مردگان از جان چه دانند

غزل شمارهٔ 681–کسی که غیر این سوداش نبود

غزل شمارهٔ 682–یکی لحظه از او دوری نباید

غزل شمارهٔ 683–ز خاک من اگر گندم برآید

غزل شمارهٔ 684–ز رویت دسته گل می‌توان کرد

غزل شمارهٔ 685–دل با دل دوست در حنین باشد

غزل شمارهٔ 686–ای مطرب جان چو دف به دست آمد

غزل شمارهٔ 687–کی باشد کاین قفس چمن گردد

غزل شمارهٔ 688–روی تو به رنگریز کان ماند

غزل شمارهٔ 689–دوش از بت من جهان چه می‌شد

غزل شمارهٔ 690–ای عشق که جمله از تو شادند

غزل شمارهٔ 691–هر چند که بلبلان گزینند

غزل شمارهٔ 692–رفتیم بقیه را بقا باد

We have departed—may the remainder long remain! Inescapably every man who has been born must depart.

غزل شمارهٔ 693–جانی که ز نور مصطفی زاد

غزل شمارهٔ 694–آن کز دهن تو رنگ دارد

غزل شمارهٔ 695–این قافله بار ما ندارد

غزل شمارهٔ 696–بیچاره کسی که زر ندارد

غزل شمارهٔ 697–دل بی‌لطف تو جان ندارد

غزل شمارهٔ 698–آن کس که ز تو نشان ندارد

غزل شمارهٔ 699–بیچاره کسی که می ندارد

غزل شمارهٔ 700–آن خواجه خوش لقا چه دارد

غزل شمارهٔ 701–آن خواجه خوش لقا چه دارد

غزل شمارهٔ 702–پرکندگی از نفاق خیزد

غزل شمارهٔ 704–آن جا که چو تو نگار باشد

غزل شمارهٔ 705–ای کز تو همه جفا وفا شد

غزل شمارهٔ 706–روزم به عیادت شب آمد

غزل شمارهٔ 707–آن یوسف خوش عذار آمد

That Joseph handsome of cheek has come, that Jesus of the age has come;

غزل شمارهٔ 708–برخیز که ساقی اندر آمد

غزل شمارهٔ 709–جان از سفر دراز آمد

غزل شمارهٔ 710–آن شعله نور می‌خرامد