غزل شمارهٔ 675
Poet: Rumi
Toggle stanza 1هر آن دلها که بیتو شاد باشد
11
هر آن دلها که بیتو شاد باشد
چو خاشاکی میان باد باشد
22
چو مرغ خانگی کز اوج پرد
چو شاگردی که بیاستاد باشد
33
چه ماند صورتی کز خود تراشی
بدان شاهی که حوری زاد باشد
44
چه ماند هیبت شمشیر چوبین
به شمشیری که از پولاد باشد
55
تو عهدی کردهای چون روح بودی
ولیکن کی تو را آن یاد باشد
66
اگر منکر شوی من صبر دارم
بدان روزی که روز داد باشد