صداکار نازنین بازیان کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 102–سلیمانا بیار انگشتری را

غزل شمارهٔ 103–دل و جان را در این حضرت بپالا

غزل شمارهٔ 104–خبر کن ای ستاره یار ما را

غزل شمارهٔ 105–چو او باشد دل دل‌سوز ما را

غزل شمارهٔ 106–مرا حلوا هوس کردست حلوا

غزل شمارهٔ 107–امیر حسن خندان کن حَشَم را

غزل شمارهٔ 108–به برج دل رسیدی بیست این جا

غزل شمارهٔ 110–تو بشکن چنگ ما را ای معلا‌‌!

Do you break our harp, exalted one; thousands of other harps are here.

غزل شمارهٔ 111–برای تو فدا کردیم جان‌ها

غزل شمارهٔ 112–ز روی تست عید آثار ما را

غزل شمارهٔ 113–ای مطرب دل برای یاری را

غزل شمارهٔ 114–اندر دل ما توی نگارا

غزل شمارهٔ 115–ای جان و قوام جمله جان‌ها

O soul and stay of every soul, who bestow wings and set the spirits in motion,

غزل شمارهٔ 116–ای سخت گرفته جادوی را

غزل شمارهٔ 117–از دور بدیده شمس دین را

غزل شمارهٔ 118–بنمود وفا از این جا

غزل شمارهٔ 119–برخیز و صبوح را بیارا

غزل شمارهٔ 120–تا چند تو پس روی به پیش آ

غزل شمارهٔ 121–چون خانه روی ز خانه ما

غزل شمارهٔ 122–دیدم رخ خوب گلشنی را

I beheld the lovely rosebower face, that eye and lamp of all brightness,

غزل شمارهٔ 135–ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را

غزل شمارهٔ 139–رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما

غزل شمارهٔ 140–درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما

غزل شمارهٔ 141–جمله یارانِ تو سنگند و توی مرجان چرا ؟

غزل شمارهٔ 159–ای ز مقدارت هزاران فخر بی‌مقدار را

غزل شمارهٔ 162–تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

غزل شمارهٔ 172–در میان عاشقان عاقل مبا

غزل شمارهٔ 189–آمد بهارِ جان‌ها ای شاخِ تَر به رقص آ

غزل شمارهٔ 197–ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا

غزل شمارهٔ 205–چند گریزی ز ما ؟ چند روی جا به جا ؟

غزل شمارهٔ 219–چو اندرآید یارم چه خوش بود به خدا

غزل شمارهٔ 227–به جان پاک تو ای معدن سخا و وفا

غزل شمارهٔ 240–تو جان و جهانی کریما مرا

غزل شمارهٔ 250–هین که منم بر در در برگشا

Hark, for I am at the door! Open the door; to bar the door is not the sign of good pleasure.

غزل شمارهٔ 300–کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب

غزل شمارهٔ 302–در هوایت بی‌قرارم روز و شب

غزل شمارهٔ 307–کار همه محبان همچون زرست امشب

غزل شمارهٔ 312–به جان تو که مرو از میان کار مخسب

غزل شمارهٔ 322–آمده‌ام که تا به خود گوش کشان کشانمت

I have come so that, tugging your ear, I may draw you to me, unheart and unself you, plant you in my heart and soul.

غزل شمارهٔ 323–آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت

غزل شمارهٔ 325–که دید ای عاشقان شهری که شهر نیکبختانست

غزل شمارهٔ 340–دگربار این دلم آتش گرفته‌ست

غزل شمارهٔ 345–بگو ای یار همراز این چه شیوه‌ست

غزل شمارهٔ 354–ز میخانه دگربار این چه بویست

غزل شمارهٔ 360–ایا ساقی توی قاضی حاجات

غزل شمارهٔ 366–دود دل ما نشان سوداست

غزل شمارهٔ 370–آمد رمضان و عِید با ماست

غزل شمارهٔ 390–ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست

غزل شمارهٔ 395–عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست

Love resides not in science and learning, scrolls and pages; whatever men chatter about, that way is not the lovers’ way.

غزل شمارهٔ 401–اندرآ ای مه که بی‌تو ماه را استاره نیست