غزل شمارهٔ 360

چه دارد این صفات حاجت آیات

به جز ورد دعای حضرت ذات

صلای باده زد پیر خرابات

بیا ساقی که فی التاخیر آفات

هر آن روزی که باشم در خرابات

همی نالم چو موسی در مناجات

چه خواهی کرد قرایی و طامات

تماشا کرد خواهی در خرابات

نخواهم من طریق و راه طامات

مرا مِی باید و مسکن، خرابات

سحرگاهی شدم سوی خرابات

که رندان را کنم دعوت به طامات

بده یک جام ای پیر خرابات

مگو فردا که فی التأخیر آفات