غزل شمارهٔ 96

چه دارد این صفات حاجت آیات

به جز ورد دعای حضرت ذات

بده یک جام ای پیر خرابات

مگو فردا که فی التأخیر آفات

ایا ساقی توی قاضی حاجات

شرابی ده که آرد در مراعات

هر آن روزی که باشم در خرابات

همی نالم چو موسی در مناجات

چه خواهی کرد قرایی و طامات

تماشا کرد خواهی در خرابات

نخواهم من طریق و راه طامات

مرا مِی باید و مسکن، خرابات

سحرگاهی شدم سوی خرابات

که رندان را کنم دعوت به طامات