غزل شمارهٔ 96
Poet: Jami
Toggle stanza 1صلای باده زد پیر خرابات
صلای باده زد پیر خرابات
بیا ساقی که فی التاخیر آفات
من و مستی و ذوق می پرستی
چه کار آید مرا کشف و کرامات
می و نقل است ورد من شب و روز
بنامیزد زهی اوراد و اوقات
سلوک راه عشق از خود رهایی ست
نه قطع منزل و طی مقامات
جهان مرآت حسن شاهد ماست
فشاهد وجهه فی کل ذرات
سعادت خواهی از عادت گذر کن
که ترک عادت است اصل سعادات
مزن بیهوده لاف عشق جامی
فان العاشقین لهم علامات
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چه دارد این صفات حاجت آیات
به جز ورد دعای حضرت ذات
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 391
بده یک جام ای پیر خرابات
مگو فردا که فی التأخیر آفات
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 336
ایا ساقی توی قاضی حاجات
شرابی ده که آرد در مراعات
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 360
هر آن روزی که باشم در خرابات
همی نالم چو موسی در مناجات
SanaiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 69
چه خواهی کرد قرایی و طامات
تماشا کرد خواهی در خرابات
SanaiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 71
نخواهم من طریق و راه طامات
مرا مِی باید و مسکن، خرابات
SanaiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 72
سحرگاهی شدم سوی خرابات
که رندان را کنم دعوت به طامات
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 15
Sources
Persian text source: Ganjoor

