آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

306نظمیں306آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 331هر که هست التفات بر جانش

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 354وقت‌ها یک دم برآسودی تنم

غزل شمارهٔ 355انتبه قبل السحر یا ذالمنام

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 359ساقیا می ده که مرغ صبح بام

غزل شمارهٔ 360شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلام

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 370من همان روز که آن خال بدیدم گفتم

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 372عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

غزل شمارهٔ 373هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم

غزل شمارهٔ 375چنان در قید مهرت پای‌بندم