آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

306نظمیں306آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 481صید بیابان عشق چون بخورَد تیرِ او

غزل شمارهٔ 482هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او

غزل شمارهٔ 483راستی گویم به سروی ماند این بالای تو

غزل شمارهٔ 484بیا که در غم عشقت مشوشم بی‌تو

غزل شمارهٔ 485ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو

غزل شمارهٔ 486آن سرو ناز بین که چه خوش می‌رود به راه

غزل شمارهٔ 487پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به

غزل شمارهٔ 488ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای

غزل شمارهٔ 489ای رخ چون آینه افروخته

غزل شمارهٔ 490ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای

غزل شمارهٔ 491حَنّاست آن که ناخن دلبند رُشته‌ای؟

غزل شمارهٔ 492ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته

غزل شمارهٔ 493سرمست بتی لطیف ساده

غزل شمارهٔ 494ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 495می‌برزند ز مشرق، شمع فلک زبانه

غزل شمارهٔ 496ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ای

غزل شمارهٔ 497خلاف سرو را روزی خرامان سوی بستان آی

غزل شمارهٔ 498قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی

غزل شمارهٔ 499خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی

غزل شمارهٔ 500تا کی‌ام انتظار فرمایی

غزل شمارهٔ 501تو از هر در که بازآیی، بدین خوبی و زیبایی

غزل شمارهٔ 502تو با این لطف طبع و دل‌ربایی

غزل شمارهٔ 503تو پری‌زاده ندانم ز کجا می‌آیی

غزل شمارهٔ 504چه روی است آن که دیدارش ببرد از من شکیبایی

غزل شمارهٔ 505خبرت خراب‌تر کرد جراحت جدایی

غزل شمارهٔ 506دریچه‌ای ز بهشتش به روی بگشایی

غزل شمارهٔ 507گرم راحت رسانی ور گزایی

غزل شمارهٔ 508مشتاق توام با همه جوری و جفایی

غزل شمارهٔ 509من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

غزل شمارهٔ 510نه من تنها گرفتارم به دام زلف زیبایی

غزل شمارهٔ 511هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

غزل شمارهٔ 512همه چشمیم تا برون آیی

غزل شمارهٔ 513ای ولوله عشق تو بر هر سر کویی

غزل شمارهٔ 514ای خسته دلم در خم چوگان تو گویی

غزل شمارهٔ 515چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

غزل شمارهٔ 516کدام کس به تو ماند که گویمت که چون اویی؟

غزل شمارهٔ 517ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابی

غزل شمارهٔ 518تو خون خلق بریزی و روی درتابی

غزل شمارهٔ 519سرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی

غزل شمارهٔ 520که دست تشنه می‌گیرد به آبی؟

غزل شمارهٔ 521سَلِ المَصانِعَ رَکباً تَهیمُ في الفَلَواتِ

غزل شمارهٔ 522تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی

غزل شمارهٔ 523همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

غزل شمارهٔ 524یارا قدحی پر کن از آن داروی مستی

غزل شمارهٔ 525اگر مانند رخسارت گلی در بوستانستی

غزل شمارهٔ 526تعالی الله چه روی است آن که گویی آفتابستی

غزل شمارهٔ 527ای باد که بر خاک در دوست گذشتی

غزل شمارهٔ 528یاد می‌داری که با من جنگ در سر داشتی

غزل شمارهٔ 529سست پیمانا به یک ره دل ز ما برداشتی

غزل شمارهٔ 530ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتی