آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

306نظمیں306آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 376خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم

غزل شمارهٔ 377شکست عهد مودّت نگار دلبندم

غزل شمارهٔ 378من با تو نه مرد پنجه بودم

غزل شمارهٔ 379آمدی وه که چه مشتاق و پریشان بودم

غزل شمارهٔ 380عهد بشکستی و من بر سر پیمان بودم

غزل شمارهٔ 381دو هفته می‌گذرد کآن مه دوهفته ندیدم

غزل شمارهٔ 382من چون تو به دلبری ندیدم

غزل شمارهٔ 383می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم

غزل شمارهٔ 384نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم

غزل شمارهٔ 385یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم

غزل شمارهٔ 386شب دراز به امید صبح بیدارم

غزل شمارهٔ 387من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

غزل شمارهٔ 388منم این بی‌تو که پروای تماشا دارم

غزل شمارهٔ 389باز از شراب دوشین، در سر خمار دارم

غزل شمارهٔ 390نه دست‌رسی به یار دارم

غزل شمارهٔ 391من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم

غزل شمارهٔ 392من دوست می‌دارم جفا، کز دست جانان می‌برم

غزل شمارهٔ 394به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم

غزل شمارهٔ 395گر من ز محبتت بمیرم

غزل شمارهٔ 396من این طمع نکنم کز تو کام برگیرم

غزل شمارهٔ 397از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم

غزل شمارهٔ 398نظر از مدعیان بر تو نمی‌اندازم

غزل شمارهٔ 399خنک آن روز که در پای تو جان اندازم

غزل شمارهٔ 400وه که در عشق چنان می‌سوزم

غزل شمارهٔ 401یک روز به شیدایی، در زلف تو آویزم

غزل شمارهٔ 402من بی‌مایه که باشم که خریدار تو باشم

غزل شمارهٔ 403در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

غزل شمارهٔ 404غم زمانه خورم یا فراق یار کشم؟

غزل شمارهٔ 405هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

غزل شمارهٔ 406بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم

غزل شمارهٔ 407تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم

غزل شمارهٔ 408امروز مبارک است فالم

غزل شمارهٔ 409تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنم

غزل شمارهٔ 410چشم که بر تو می‌کُنم، چشم حسود می‌کَنم

غزل شمارهٔ 411گر تیغ برکشد که محبان همی‌زنم

غزل شمارهٔ 412آن دوست که من دارم وآن یار که من دانم

غزل شمارهٔ 413آن نه روی است که من وصف جمالش دانم

غزل شمارهٔ 414اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم

غزل شمارهٔ 415ای مرهم ریش و مونس جانم

غزل شمارهٔ 416بس که در منظر تو حیرانم

غزل شمارهٔ 417سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

غزل شمارهٔ 418گر دست دهد هزار جانم

غزل شمارهٔ 419مرا تا نقره باشد می‌فشانم

غزل شمارهٔ 420ما همه چشمیم و تو نور ای صنم

غزل شمارهٔ 421چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنم

غزل شمارهٔ 422آن کس که از او صبر محال است و سکونم

غزل شمارهٔ 424من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم

غزل شمارهٔ 425منم یا رب در این دولت که روی یار می‌بینم

غزل شمارهٔ 426دلم تا عشق باز آمد، در او جز غم نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 427من از این جا به ملامت نروم