باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 451دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران

غزل شمارهٔ 452فراق دوستانش باد و یاران

غزل شمارهٔ 453سخت به ذوق می‌دهد باد ز بوستان نشان

غزل شمارهٔ 454دیگر به کجا می‌رود این سرو خرامان

غزل شمارهٔ 455خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان

غزل شمارهٔ 456ما نتوانیم و عشق پنجه درانداختن

غزل شمارهٔ 457چند بشاید به صبر دیده فرو دوختن

غزل شمارهٔ 458گر متصور شدی، با تو در آمیختن

غزل شمارهٔ 459نبایستی هم اول مهر بستن

غزل شمارهٔ 460خلاف دوستی کردن به ترک دوستان گفتن

غزل شمارهٔ 461سهل باشد به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 462طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن

غزل شمارهٔ 463چه خوش بود دو دلارام دست در گردن

غزل شمارهٔ 464دست با سرو روان چون نرسد در گردن

غزل شمارهٔ 465میان باغ حرام است بی تو گردیدن

غزل شمارهٔ 466تا کی ای جان اثر وصل تو نتوان دیدن

غزل شمارهٔ 467آخَر نگهی به سوی ما کن

غزل شمارهٔ 468چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن

غزل شمارهٔ 469گواهی امین است بر درد من

غزل شمارهٔ 470ای روی تو راحت دل من

غزل شمارهٔ 471وه که جدا نمی‌شود نقش تو از خیال من

غزل شمارهٔ 472ای به دیدار تو روشن چشم عالم‌بین من

غزل شمارهٔ 473دی به چمن برگذشت سرو سخنگوی من

غزل شمارهٔ 474نشان بخت بلند است و طالع میمون

غزل شمارهٔ 475به است آن یا زنخ یا سیب سیمین

غزل شمارهٔ 476صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین

غزل شمارهٔ 477چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این

غزل شمارهٔ 478ای چشم تو دل‌فریب و جادو

غزل شمارهٔ 479من از دست کمانداران ابرو

غزل شمارهٔ 480گفتم به عقل پای برآرم ز بند او

غزل شمارهٔ 481صید بیابان عشق چون بخورَد تیرِ او

غزل شمارهٔ 482هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او

غزل شمارهٔ 483راستی گویم به سروی ماند این بالای تو

غزل شمارهٔ 484بیا که در غم عشقت مشوشم بی‌تو

غزل شمارهٔ 485ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو

غزل شمارهٔ 486آن سرو ناز بین که چه خوش می‌رود به راه

غزل شمارهٔ 487پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به

غزل شمارهٔ 488ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای

غزل شمارهٔ 489ای رخ چون آینه افروخته

غزل شمارهٔ 490ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای

غزل شمارهٔ 491حَنّاست آن که ناخن دلبند رُشته‌ای؟

غزل شمارهٔ 492ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته

غزل شمارهٔ 493سرمست بتی لطیف ساده

غزل شمارهٔ 494ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 495می‌برزند ز مشرق، شمع فلک زبانه

غزل شمارهٔ 496ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ای

غزل شمارهٔ 497خلاف سرو را روزی خرامان سوی بستان آی

غزل شمارهٔ 498قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی

غزل شمارهٔ 499خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی

غزل شمارهٔ 500تا کی‌ام انتظار فرمایی