آڈیوز

صداکار تناز پیراسته کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار تناز پیراسته کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

81نظمیں81آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 301

آڈیو

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 325

آڈیو

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 326

آڈیو

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 332

آڈیو

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 333

آڈیو

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 335

آڈیو

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 336

آڈیو

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 339

آڈیو

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 340

آڈیو

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 344

آڈیو

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 345

آڈیو

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 348

آڈیو

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 351

آڈیو

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 352

آڈیو

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 353

آڈیو

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 356

آڈیو

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 357

آڈیو

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 358

آڈیو

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 361

آڈیو

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 362

آڈیو

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 363

آڈیو

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 364

آڈیو

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 365

آڈیو

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 366

آڈیو

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 367

آڈیو

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 368

آڈیو

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 369

آڈیو

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 371

آڈیو

غزل شمارهٔ 447برخیز که می‌رود زمستان

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 447

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 325–کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326–دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 332–هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333–خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 335–یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336–رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 339–گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340–هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 344–ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345–گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 348–چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 351–نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352–جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353–رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 356–چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357–حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358–زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 361–ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362–مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363–روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364–من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365–به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366–گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367–من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368–دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369–چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 371–من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 447–برخیز که می‌رود زمستان

نظمیں

غزل شمارهٔ 301–هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 325–کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326–دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 332–هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333–خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 335–یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336–رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 339–گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340–هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 344–ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345–گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 348–چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 351–نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352–جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353–رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 356–چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357–حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358–زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 361–ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362–مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363–روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364–من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365–به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366–گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367–من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368–دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369–چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 371–من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 447–برخیز که می‌رود زمستان

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 447برخیز که می‌رود زمستان

غزل شمارهٔ 301هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 325کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

غزل شمارهٔ 326دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 447برخیز که می‌رود زمستان