سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 368غزل شمارهٔ 368شاعر: سعدیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: رستمصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںدل پیش تو و دیده به جای دگرستمتا خصم نداند که تو را مینگرستم22نقل کریںروزی به درآیم من از این پرده ناموسهر جا که بتی چون تو ببینم بپرستم33نقل کریںالمنة لله که دلم صید غمی شدکز خوردن غمهای پراکنده برستم44نقل کریںآن عهد که گفتی نکنم مهر فراموشبشکستی و من بر سر پیمان درستم55نقل کریںتا ذوق درونم خبری میدهد از دوستاز طعنه دشمن به خدا گر خبرستم66نقل کریںمیخواستمت پیشکشی لایق خدمتجان نیک حقیر است ندانم چه فرستم77نقل کریںچون نیک بدیدم که نداری سر سعدیبر بخت بخندیدم و بر خود بگرستم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستمتو به یک جرعهٔ دیگر ببری از دستمسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 367اگلی نظمچو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتمچو تو ایستاده باشی ادب آن که من بیفتمسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 369◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمینازنین بازیانحمیدرضا محمدیسعیده تهرانینسبتناز پیراستهآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستمتو به یک جرعهٔ دیگر ببری از دستمسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 367
اگلی نظمچو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتمچو تو ایستاده باشی ادب آن که من بیفتمسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 369
