صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 367

غزل شمارهٔ 367

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ستم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم
تو به یک جرعهٔ دیگر ببری از دستم
22
هر چه کوته‌نظرانند بر ایشان پیمای
که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم
33
به حقِ مِهر و وفایی که میان من و توست
که نه مِهر از تو بریدم نه به کس پیوستم
44
پیش از آب و گِل من، در دل من، مهر تو بود
با خود آوردم از آن جا، نه به خود بربستم
55
من غلام توام از روی حقیقت لیکن
با وجودت نتوان گفت که من خود هستم
66
دائما عادت من گوشه نشستن بودی
تا تو برخاسته‌ای از طلبت ننشستم
77
تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست
تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم
88
سعدیا با تو نگفتم که مرو در پی دل
نروم باز گر این بار که رفتم جستم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

آوازه درست است که من توبه شکستم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 366

اگلی نظم

دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

تا خصم نداند که تو را می‌نگرستم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 368

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

تا نیفکندیم از پا نگرفتی دستم

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 317

دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

لیکن از لطفِ لبت صورتِ جان می‌بستم

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 314

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00