آڈیوز

صداکار تناز پیراسته کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار تناز پیراسته کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

81نظمیں81آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 144ای که رحمت می‌نیاید بر منت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 144

آڈیو

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 212

آڈیو

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 215

آڈیو

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 218

آڈیو

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 228

آڈیو

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 255

آڈیو

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 274

آڈیو

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 292

آڈیو

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 294

آڈیو

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 296

آڈیو

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 299

آڈیو

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 144–ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 212–هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 215–ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 217–آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218–آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219–کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 221–مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 227–آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228–کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229–پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234–آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235–بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 238–بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 246–دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247–با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248–شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249–این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250–خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 259–ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260–من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 262–عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263–گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264–هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265–هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 267–سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 271–بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273–هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274–چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 277–بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278–سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279–فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280–مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 292–شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294–آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 296–دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297–زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298–شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299–ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

نظمیں

غزل شمارهٔ 144–ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 212–هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 215–ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 217–آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218–آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219–کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 221–مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 227–آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228–کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229–پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234–آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235–بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 238–بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 246–دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247–با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248–شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249–این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250–خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 144ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 144ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟