آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 671

آڈیو

غزل شمارهٔ 672غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 672

آڈیو

غزل شمارهٔ 673به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 673

آڈیو

غزل شمارهٔ 674زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 674

آڈیو

غزل شمارهٔ 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 675

آڈیو

غزل شمارهٔ 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 676

آڈیو

غزل شمارهٔ 677بلبل نمی شود به قفس از چمن جدا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 677

آڈیو

غزل شمارهٔ 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 678

آڈیو

غزل شمارهٔ 679می می کند خیال تنک ظرف آب را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 679

آڈیو

غزل شمارهٔ 681هر کس نکرده در گرو می کتاب را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 681

آڈیو

غزل شمارهٔ 682می سوزد آرزو دل پراضطراب را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 682

آڈیو

غزل شمارهٔ 683در ششدرست مهره اسیر جهات را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 683

آڈیو

غزل شمارهٔ 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 684

آڈیو

غزل شمارهٔ 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 685

آڈیو

غزل شمارهٔ 686فصل بهار کرد مصور بهشت را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 686

آڈیو

غزل شمارهٔ 687می فارغ از جهان مکرر کند ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 687

آڈیو

غزل شمارهٔ 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 688

آڈیو

غزل شمارهٔ 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 689

آڈیو

غزل شمارهٔ 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 690

آڈیو

غزل شمارهٔ 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 691

آڈیو

غزل شمارهٔ 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 692

آڈیو

غزل شمارهٔ 693قید عیال، پست کند رای مرد را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 693

آڈیو

غزل شمارهٔ 694بادام تلخ نیست سزاوار قند را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 694

آڈیو

غزل شمارهٔ 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 695

آڈیو

غزل شمارهٔ 696عشق است غمگسار دل دردمند را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 696

آڈیو

غزل شمارهٔ 697افسردگی است چاره دل دردمند را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 697

آڈیو

غزل شمارهٔ 698وادید کرده است به من تلخ، دید را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 698

آڈیو

غزل شمارهٔ 700روی تو سوخته است دل لاله زار را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 700

آڈیو

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 702

آڈیو

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 703

آڈیو

غزل شمارهٔ 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 704

آڈیو

غزل شمارهٔ 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 705

آڈیو

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 706

آڈیو

غزل شمارهٔ 707از کینه پاک کن دل افگار خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 707

آڈیو

غزل شمارهٔ 708کوتاه ساز رشته آمال خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 708

آڈیو

غزل شمارهٔ 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 709

آڈیو

غزل شمارهٔ 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 710

آڈیو

غزل شمارهٔ 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 711

آڈیو

غزل شمارهٔ 712تیغ زبان لاف نباشد کمال را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 712

آڈیو

غزل شمارهٔ 713هست از زوال نعل در آتش کمال را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 713

آڈیو

غزل شمارهٔ 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 714

آڈیو

غزل شمارهٔ 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 715

آڈیو

غزل شمارهٔ 716عارف متابعت نکند قال و قیل را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 716

آڈیو

غزل شمارهٔ 717در گردش آورید می لعل فام را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 717

آڈیو

غزل شمارهٔ 718پیچیده است دست تو دست کلیم را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 718

آڈیو

غزل شمارهٔ 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 719

آڈیو

غزل شمارهٔ 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 720

آڈیو

غزل شمارهٔ 721می در پیاله خون جگر می شود مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 721

آڈیو

غزل شمارهٔ 723از آفتاب عشق نگردید رنگ من

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 723

آڈیو

غزل شمارهٔ 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 724

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 671–اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672–غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673–به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

غزل شمارهٔ 674–زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌ها

غزل شمارهٔ 675–آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

غزل شمارهٔ 676–آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

غزل شمارهٔ 677–بلبل نمی شود به قفس از چمن جدا

غزل شمارهٔ 678–چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

غزل شمارهٔ 679–می می کند خیال تنک ظرف آب را

غزل شمارهٔ 681–هر کس نکرده در گرو می کتاب را

غزل شمارهٔ 682–می سوزد آرزو دل پراضطراب را

غزل شمارهٔ 683–در ششدرست مهره اسیر جهات را

غزل شمارهٔ 684–دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

غزل شمارهٔ 685–از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را

غزل شمارهٔ 686–فصل بهار کرد مصور بهشت را

غزل شمارهٔ 687–می فارغ از جهان مکرر کند ترا

غزل شمارهٔ 688–سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟

غزل شمارهٔ 689–بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

غزل شمارهٔ 690–هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 691–در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 692–ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

غزل شمارهٔ 693–قید عیال، پست کند رای مرد را

غزل شمارهٔ 694–بادام تلخ نیست سزاوار قند را

غزل شمارهٔ 695–خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

غزل شمارهٔ 696–عشق است غمگسار دل دردمند را

غزل شمارهٔ 697–افسردگی است چاره دل دردمند را

غزل شمارهٔ 698–وادید کرده است به من تلخ، دید را

غزل شمارهٔ 700–روی تو سوخته است دل لاله زار را

غزل شمارهٔ 702–دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703–در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704–از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705–مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706–دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707–از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708–کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709–پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710–حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711–پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712–تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713–هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714–نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715–در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716–عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717–در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718–پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719–شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720–غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721–می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 723–از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724–ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

نظمیں

غزل شمارهٔ 671–اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672–غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673–به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

غزل شمارهٔ 674–زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌ها

غزل شمارهٔ 675–آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

غزل شمارهٔ 676–آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

غزل شمارهٔ 677–بلبل نمی شود به قفس از چمن جدا

غزل شمارهٔ 678–چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

غزل شمارهٔ 679–می می کند خیال تنک ظرف آب را

غزل شمارهٔ 681–هر کس نکرده در گرو می کتاب را

غزل شمارهٔ 682–می سوزد آرزو دل پراضطراب را

غزل شمارهٔ 683–در ششدرست مهره اسیر جهات را

غزل شمارهٔ 684–دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

غزل شمارهٔ 685–از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را

غزل شمارهٔ 686–فصل بهار کرد مصور بهشت را

غزل شمارهٔ 687–می فارغ از جهان مکرر کند ترا

غزل شمارهٔ 688–سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟

غزل شمارهٔ 689–بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

غزل شمارهٔ 690–هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 691–در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 692–ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

غزل شمارهٔ 693–قید عیال، پست کند رای مرد را

غزل شمارهٔ 694–بادام تلخ نیست سزاوار قند را

غزل شمارهٔ 695–خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

غزل شمارهٔ 696–عشق است غمگسار دل دردمند را

غزل شمارهٔ 697–افسردگی است چاره دل دردمند را

غزل شمارهٔ 698–وادید کرده است به من تلخ، دید را

غزل شمارهٔ 700–روی تو سوخته است دل لاله زار را

غزل شمارهٔ 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

غزل شمارهٔ 674زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌ها

غزل شمارهٔ 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

غزل شمارهٔ 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

غزل شمارهٔ 677بلبل نمی شود به قفس از چمن جدا

غزل شمارهٔ 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

غزل شمارهٔ 679می می کند خیال تنک ظرف آب را

غزل شمارهٔ 681هر کس نکرده در گرو می کتاب را

غزل شمارهٔ 682می سوزد آرزو دل پراضطراب را

غزل شمارهٔ 683در ششدرست مهره اسیر جهات را

غزل شمارهٔ 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

غزل شمارهٔ 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را

غزل شمارهٔ 686فصل بهار کرد مصور بهشت را

غزل شمارهٔ 687می فارغ از جهان مکرر کند ترا

غزل شمارهٔ 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟

غزل شمارهٔ 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

غزل شمارهٔ 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

غزل شمارهٔ 693قید عیال، پست کند رای مرد را

غزل شمارهٔ 694بادام تلخ نیست سزاوار قند را

غزل شمارهٔ 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

غزل شمارهٔ 696عشق است غمگسار دل دردمند را

غزل شمارهٔ 697افسردگی است چاره دل دردمند را

غزل شمارهٔ 698وادید کرده است به من تلخ، دید را

غزل شمارهٔ 700روی تو سوخته است دل لاله زار را

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 723از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

غزل شمارهٔ 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

غزل شمارهٔ 674زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌ها

غزل شمارهٔ 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

غزل شمارهٔ 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

غزل شمارهٔ 677بلبل نمی شود به قفس از چمن جدا

غزل شمارهٔ 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

غزل شمارهٔ 679می می کند خیال تنک ظرف آب را

غزل شمارهٔ 681هر کس نکرده در گرو می کتاب را

غزل شمارهٔ 682می سوزد آرزو دل پراضطراب را

غزل شمارهٔ 683در ششدرست مهره اسیر جهات را

غزل شمارهٔ 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

غزل شمارهٔ 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را

غزل شمارهٔ 686فصل بهار کرد مصور بهشت را

غزل شمارهٔ 687می فارغ از جهان مکرر کند ترا

غزل شمارهٔ 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟

غزل شمارهٔ 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

غزل شمارهٔ 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟

غزل شمارهٔ 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

غزل شمارهٔ 693قید عیال، پست کند رای مرد را

غزل شمارهٔ 694بادام تلخ نیست سزاوار قند را

غزل شمارهٔ 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

غزل شمارهٔ 696عشق است غمگسار دل دردمند را

غزل شمارهٔ 697افسردگی است چاره دل دردمند را

غزل شمارهٔ 698وادید کرده است به من تلخ، دید را

غزل شمارهٔ 700روی تو سوخته است دل لاله زار را

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را