صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 723غزل شمارهٔ 723شاعر: صائبوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: رمیدهدمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟2نقل کریںنیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمنخون دل از پیاله زر می دهد مرا3نقل کریںشوخی که زهر چشم ز من داشتی دریغصائب به التماس شکر می دهد مرا4نقل کریںدشنام یار جان دگر می دهد مرااین زهر پرورش به شکر می دهد مرا5نقل کریںزلف دراز دست تو می آردم به دامچندان که چشم شوخ تو سر می دهد مرا6نقل کریںآن موجه ام که بحر پر آشوب روزگاردر هر شکست، بال دگر می دهد مرا7نقل کریںاکنون که آب شد صدف من ز تشنگیابر بهار، آب گهر می دهد مرا8نقل کریںمانند لاله، سوخته نانی است روزیمآن هم فلک به خون جگر می دهد مرا9نقل کریںسیرست چشم ذره من، ورنه آسمانچون آفتاب زر به سپر می دهد مرا10نقل کریںفارغ ز توشه ام که دل آتشین عناناز خار راه، زاد سفر می دهد مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 722اگلی نظمابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 724آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 722
اگلی نظمابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 724
