آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 616

آڈیو

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 617

آڈیو

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 618

آڈیو

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 619

آڈیو

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 620

آڈیو

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 621

آڈیو

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 622

آڈیو

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 623

آڈیو

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 624

آڈیو

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 625

آڈیو

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 626

آڈیو

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 627

آڈیو

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 628

آڈیو

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 629

آڈیو

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 630

آڈیو

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 631

آڈیو

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 632

آڈیو

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 633

آڈیو

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 634

آڈیو

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 635

آڈیو

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 636

آڈیو

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 637

آڈیو

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 638

آڈیو

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 639

آڈیو

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 640

آڈیو

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 641

آڈیو

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 642

آڈیو

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 648

آڈیو

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 649

آڈیو

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 650

آڈیو

غزل شمارهٔ 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 651

آڈیو

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 652

آڈیو

غزل شمارهٔ 653رسیده است به آفاق صیت دولت ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 653

آڈیو

غزل شمارهٔ 654به هر ترنمی از جای می رود دل ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 654

آڈیو

غزل شمارهٔ 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 655

آڈیو

غزل شمارهٔ 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 656

آڈیو

غزل شمارهٔ 657ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 657

آڈیو

غزل شمارهٔ 658ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 658

آڈیو

غزل شمارهٔ 659حدیث خام مجویید در رساله ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 659

آڈیو

غزل شمارهٔ 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 660

آڈیو

غزل شمارهٔ 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 661

آڈیو

غزل شمارهٔ 662رسیده است به معراج اوج پستی ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 662

آڈیو

غزل شمارهٔ 663شکست رنگ می از ترک میگساری ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 663

آڈیو

غزل شمارهٔ 664رسید صبر به فریاد بینوایی ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 664

آڈیو

غزل شمارهٔ 665هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 665

آڈیو

غزل شمارهٔ 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 666

آڈیو

غزل شمارهٔ 667زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 667

آڈیو

غزل شمارهٔ 668چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 668

آڈیو

غزل شمارهٔ 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 669

آڈیو

غزل شمارهٔ 670شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 670

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 616–چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617–اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618–زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619–ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620–ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621–شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622–ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623–نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627–ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629–به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630–شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631–به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632–احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633–بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634–لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635–ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636–بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637–ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638–گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639–گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640–چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641–ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642–ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 648–دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649–به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650–اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 651–ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

غزل شمارهٔ 652–چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 653–رسیده است به آفاق صیت دولت ما

غزل شمارهٔ 654–به هر ترنمی از جای می رود دل ما

غزل شمارهٔ 655–شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

غزل شمارهٔ 656–چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

غزل شمارهٔ 657–ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

غزل شمارهٔ 658–ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

غزل شمارهٔ 659–حدیث خام مجویید در رساله ما

غزل شمارهٔ 660–ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

غزل شمارهٔ 661–ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

غزل شمارهٔ 662–رسیده است به معراج اوج پستی ما

غزل شمارهٔ 663–شکست رنگ می از ترک میگساری ما

غزل شمارهٔ 664–رسید صبر به فریاد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 665–هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 666–مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

غزل شمارهٔ 667–زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

غزل شمارهٔ 668–چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

غزل شمارهٔ 669–به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

غزل شمارهٔ 670–شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

نظمیں

غزل شمارهٔ 616–چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617–اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618–زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619–ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620–ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621–شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622–ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623–نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627–ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629–به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630–شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631–به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632–احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633–بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634–لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635–ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636–بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637–ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638–گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639–گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640–چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641–ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642–ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 648–دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 653رسیده است به آفاق صیت دولت ما

غزل شمارهٔ 654به هر ترنمی از جای می رود دل ما

غزل شمارهٔ 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

غزل شمارهٔ 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

غزل شمارهٔ 657ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

غزل شمارهٔ 658ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

غزل شمارهٔ 659حدیث خام مجویید در رساله ما

غزل شمارهٔ 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

غزل شمارهٔ 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

غزل شمارهٔ 662رسیده است به معراج اوج پستی ما

غزل شمارهٔ 663شکست رنگ می از ترک میگساری ما

غزل شمارهٔ 664رسید صبر به فریاد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 665هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

غزل شمارهٔ 667زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

غزل شمارهٔ 668چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

غزل شمارهٔ 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

غزل شمارهٔ 670شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا