غزلیات

غزل شمارهٔ 2951دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2951

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2952هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2952

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2953ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2953

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2954تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2954

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2955

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2956

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2957نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2957

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2958شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2958

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2959دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2959

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2960دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2960

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2961بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2961

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2962فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2962

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2963دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2963

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2964به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2964

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2965بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2965

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2966

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2967مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2968سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2968

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2969زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2969

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2970به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2970

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2971زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2971

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2972زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2972

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2973دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2973

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2974زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2974

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2975حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2975

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2976به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2976

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2977سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2977

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2978چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2978

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2979دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2979

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2980

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2981ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2981

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2982اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2982

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2983به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2983

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2984غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2984

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2985علایق دامن آزاده ما را نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2985

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2986تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2986

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2987زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2987

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2988فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2988

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2989کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2989

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2990دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2990

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2991زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2991

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2992چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2992

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2993اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2993

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2994

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2995

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2996شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2996

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2997زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2997

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2998شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2998

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2999زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2999

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3000به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3000

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2951–دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

غزل شمارهٔ 2952–هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2953–ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2954–تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2955–دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2956–عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2957–نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2958–شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2959–دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد

غزل شمارهٔ 2960–دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد

غزل شمارهٔ 2961–بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد

غزل شمارهٔ 2962–فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد

غزل شمارهٔ 2963–دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد

غزل شمارهٔ 2964–به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد

غزل شمارهٔ 2965–بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد

غزل شمارهٔ 2966–به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟

غزل شمارهٔ 2967–مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد

غزل شمارهٔ 2968–سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟

غزل شمارهٔ 2969–زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

غزل شمارهٔ 2970–به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد

غزل شمارهٔ 2971–زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟

غزل شمارهٔ 2972–زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد

غزل شمارهٔ 2973–دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

غزل شمارهٔ 2974–زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟

غزل شمارهٔ 2975–حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

غزل شمارهٔ 2976–به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد

غزل شمارهٔ 2977–سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد

غزل شمارهٔ 2978–چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد

غزل شمارهٔ 2979–دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد

غزل شمارهٔ 2980–شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد

غزل شمارهٔ 2981–ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرد

غزل شمارهٔ 2982–اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبی

غزل شمارهٔ 2983–به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد

غزل شمارهٔ 2984–غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2985–علایق دامن آزاده ما را نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2986–تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2987–زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2988–فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2989–کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2990–دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2991–زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2992–چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟

غزل شمارهٔ 2993–اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد

غزل شمارهٔ 2994–به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد

غزل شمارهٔ 2995–جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟

غزل شمارهٔ 2996–شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازد

غزل شمارهٔ 2997–زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازد

غزل شمارهٔ 2998–شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد

غزل شمارهٔ 2999–زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟

غزل شمارهٔ 3000–به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2951–دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

غزل شمارهٔ 2952–هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2953–ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2954–تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2955–دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2956–عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2957–نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2958–شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2959–دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد

غزل شمارهٔ 2960–دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد

غزل شمارهٔ 2961–بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد

غزل شمارهٔ 2962–فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد

غزل شمارهٔ 2963–دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد

غزل شمارهٔ 2964–به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد

غزل شمارهٔ 2965–بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد

غزل شمارهٔ 2966–به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟

غزل شمارهٔ 2967–مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد

غزل شمارهٔ 2968–سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟

غزل شمارهٔ 2969–زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

غزل شمارهٔ 2970–به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد

غزل شمارهٔ 2971–زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟

غزل شمارهٔ 2972–زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد

غزل شمارهٔ 2973–دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

غزل شمارهٔ 2974–زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟

غزل شمارهٔ 2975–حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

غزل شمارهٔ 2976–به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد

غزل شمارهٔ 2951دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

غزل شمارهٔ 2952هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2953ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2954تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2957نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2958شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2959دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد

غزل شمارهٔ 2960دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد

غزل شمارهٔ 2961بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد

غزل شمارهٔ 2962فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد

غزل شمارهٔ 2963دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد

غزل شمارهٔ 2964به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد

غزل شمارهٔ 2965بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد

غزل شمارهٔ 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟

غزل شمارهٔ 2967مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد

غزل شمارهٔ 2968سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟

غزل شمارهٔ 2969زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

غزل شمارهٔ 2970به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد

غزل شمارهٔ 2971زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟

غزل شمارهٔ 2972زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد

غزل شمارهٔ 2973دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

غزل شمارهٔ 2974زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟

غزل شمارهٔ 2975حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

غزل شمارهٔ 2976به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد

غزل شمارهٔ 2977سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد

غزل شمارهٔ 2978چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد

غزل شمارهٔ 2979دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد

غزل شمارهٔ 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد

غزل شمارهٔ 2981ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرد

غزل شمارهٔ 2982اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبی

غزل شمارهٔ 2983به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد

غزل شمارهٔ 2984غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2985علایق دامن آزاده ما را نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2986تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2987زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2988فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2989کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2990دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 2991زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیرد

غزل شمارهٔ 2992چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟

غزل شمارهٔ 2993اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد

غزل شمارهٔ 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد

غزل شمارهٔ 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟

غزل شمارهٔ 2996شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازد

غزل شمارهٔ 2997زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازد

غزل شمارهٔ 2998شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد

غزل شمارهٔ 2999زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟

غزل شمارهٔ 3000به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازد

غزل شمارهٔ 2951دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

غزل شمارهٔ 2952هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2953ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2954تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2957نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد

غزل شمارهٔ 2958شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

غزل شمارهٔ 2959دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد

غزل شمارهٔ 2960دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد

غزل شمارهٔ 2961بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد

غزل شمارهٔ 2962فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد

غزل شمارهٔ 2963دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد

غزل شمارهٔ 2964به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد

غزل شمارهٔ 2965بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد

غزل شمارهٔ 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟

غزل شمارهٔ 2967مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد

غزل شمارهٔ 2968سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟

غزل شمارهٔ 2969زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

غزل شمارهٔ 2970به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد

غزل شمارهٔ 2971زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟

غزل شمارهٔ 2972زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد

غزل شمارهٔ 2973دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

غزل شمارهٔ 2974زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟

غزل شمارهٔ 2975حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

غزل شمارهٔ 2976به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد

غزل شمارهٔ 2977سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد

غزل شمارهٔ 2978چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد

غزل شمارهٔ 2979دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد

غزل شمارهٔ 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد