صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 911

غزل شمارهٔ 911

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انباشد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
1

On the day of death, when my bier is on the move, do not suppose that I have any pain at leaving this world.

2

Do not weep for me, say not “Alas, alas!” You will fall into the devil’s snare—that would indeed be alas!

3

When you see my hearse, say not “Parting, parting!” That time there will be for me union and encounter.

4

When you commit me to the grave, say not “Farewell, farewell!” For the grave is a veil over the reunion of paradise.

5

Having seen the going-down, look upon the coming-up; how should setting impair the sun and the moon?

6

To you it appears as setting, but it is a rising; the tomb appears as a prison, but it is release for the soul.

7

What seed ever went down into the earth which did not grow? Why do you doubt so regarding the human seed?

8

What bucket ever went down and came not out full? Why this complaining of the well by the Joseph of the spirit?

9

When you have closed your mouth on this side, open it on that, for your shout of triumph will echo in the placeless air.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بر آستانه اسرار آسمان نرسد

به بام فقر و یقین هیچ نردبان نرسد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 910

اگلی نظم

نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند

که سخت دست درازند بسته پات کنند

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 912

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ندیدم اَمرد سی ساله چون تو در عالم

عجوبه‌ای چنین، آخرالزّمان باشد

سعدی»خبیثات و مجالس الهزل»خبیثات»شمارهٔ 19

مرا جلای دل از چشم خونفشان باشد

که آب صیقل خاک است تا روان باشد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3859

زبستگی دل آگاه شادمان باشد

که لال را ز ده انگشت ترجمان باشد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3860

ز چهره حال دل زار من عیان باشد

که از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3861

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00