پاره 17

بینمت ای خرد به کار تو گم

کارگه چرخ و کارگر انجم

ای ز روی تو ماه چارده کم

قیمت یوسف از تو هفده درم

گرچه هست آفتابِ رحمتِ حق

شاملِ ذرّه ذرّۀ عالَم

دوش چون صبح بر کشید علم

شد جهان از نسیم او خرم

سلطان عشق خواست که خیمه بصحرا زند، در خزاین بگشاد گنج بر عالم پاشید.

چتر برداشت و برکشید علم

محب و محبوب را یک دایره فرض کن که آن را خطی بدو نیم کند بر شکل دو کمان ظاهر گردد، اگر آن خط که می‌نماید که هست و نیست، وقت منازله از میان محو شود، دایره چنانکه هست یکی نماید، سر قاب قوسین پیدا آید.

می‌نماید که هست، نیست جهان