ای تیره زمین که بوده ای بستر من
هر خاک که با تست همه بر سر من
زر بهر کسان و بهر من دانه و دام
ای مادر دیگران و مادندر من
زمین
شب رفت و نرفت ای بتِ سیمینبرِ من
سودای مناجات غمت از سرِ من
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1486
گه یار شوی تو با ملامتگر من
گه بگریزی ز بیم خصم از بر من
سناییدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 317
تا عشق نشست ناگهی در سر من
برخاست ازین غم دل غم پرور من
عطارمختارنامهباب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشقشمارهٔ 18
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
