شمارهٔ 9 - مثلث

پنهان به میان ما می‌گردد سلطانی

و اندر حشر موران افتاده سلیمانی

ای شاه مسلمانان وی جان مسلمانی

پنهان شده و افکنده در شهر پریشانی

جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی

بازآ تو از این غربت تا چند پریشانی

در پرده خاک ای جان عیشی است به پنهانی

و اندر تتق غیبی صد یوسف کنعانی

از آتش ناپیدا دارم دل بریانی

فریاد مسلمانان از دست مسلمانی

ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانی

آبستن میوه ستی سرمست گلستانی

مانده شدم از گفتن تا تو بر ما مانی

خویش من و پیوندی نی همره و مهمانی

ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی

فالقهوة من شرطی، لاالتوبة من شانی

از خانه برون رفتم من دوش به نادانی

تو قصهٔ من بشنو تا چون به عجب مانی

ترسا بچه‌ای لولی همچون بت روحانی

سرمست برون آمد از دیر به نادانی