عطار»وصلت نامه»بخش 48 - وله ایضاًبخش 48 - وله ایضاًشاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهیامدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگیرم که به تو لطف الهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمد2نقل کریںدر هر وطنی باغ و سرائی چکنیمیپنداری که باز خواهی آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبی یاد تو دل چو سایه در خورشید استبا یاد تو بینهایت امید استعطار»وصلت نامه»بخش 47 - وله ایضاًاگلی نظمچون روی تو در هلاک خواهد آمدقسم تو دو کز مغاک خواهد آمدعطار»وصلت نامه»بخش 49 - فی الموتزمینہم وزن و قافیہ نظمیںگیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 2بی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 25ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبی یاد تو دل چو سایه در خورشید استبا یاد تو بینهایت امید استعطار»وصلت نامه»بخش 47 - وله ایضاً
گیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 2
بی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 25