عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 2شمارهٔ 2شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهیامدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمد2نقل کریںدر هر وطنی سرای و باغی چه کنیمیپنداری که باز خواهی آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشیر اجلت چو درکمین خواهد بوددر خاک فتادنت یقین خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 1اگلی نظمچون روی تو در هلاک خواهد بودنقسم تو دو گز مغاک خواهد بودنعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 3زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 25گیرم که به تو لطف الهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»وصلت نامه»بخش 48 - وله ایضاًماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشیر اجلت چو درکمین خواهد بوددر خاک فتادنت یقین خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 1
اگلی نظمچون روی تو در هلاک خواهد بودنقسم تو دو گز مغاک خواهد بودنعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 3
بی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 25
