عطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 25شمارهٔ 25شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهیامدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمد2نقل کریںخفتی نه چنان نیز که برخواهی خاسترفتی نه چنان که باز خواهی آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکو کس که دل از مرگِ تو خون مینکندتن نیز ز نوحه سرنگون مینکندعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 24اگلی نظمناگاه چو رخ به راه میآوردیبه هرچه خط سیاه میآوردیعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 26زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 2گیرم که به تو لطف الهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»وصلت نامه»بخش 48 - وله ایضاًماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکو کس که دل از مرگِ تو خون مینکندتن نیز ز نوحه سرنگون مینکندعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 24
اگلی نظمناگاه چو رخ به راه میآوردیبه هرچه خط سیاه میآوردیعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 26
گیرم که ترا لطف الاهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 2
