عطار»وصلت نامه»بخش 47 - وله ایضاًبخش 47 - وله ایضاًشاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یداستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںبی یاد تو دل چو سایه در خورشید استبا یاد تو بینهایت امید است22نقل کریںهر تخم که در زمین دل کاشتهایمجز یاد تو تخم حسرت جاوید است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز سر تو هر که با نشان خواهد بودمشغول حضور جاودان خواهد بودعطار»وصلت نامه»بخش 46 - وله ایضاًاگلی نظمگیرم که به تو لطف الهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمدعطار»وصلت نامه»بخش 48 - وله ایضاً◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 72◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز سر تو هر که با نشان خواهد بودمشغول حضور جاودان خواهد بودعطار»وصلت نامه»بخش 46 - وله ایضاً
بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 72