عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 72شمارهٔ 72شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یداستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںبی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید است22نقل کریںهر تخم که در زمین دل کاشتهامجز یاد تو تخمِ حسرتِ جاوید است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگم گشتن خود، از تونشان بس بودمسودای توام ازتو زیان بس بودمعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 71اگلی نظمچون مونسِ من ز عالم اندوه تو بودشادی دلم به هر غم اندوه تو بودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 73◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبی یاد تو دل چو سایه در خورشید استبا یاد تو بینهایت امید استعطار»وصلت نامه»بخش 47 - وله ایضاً◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگم گشتن خود، از تونشان بس بودمسودای توام ازتو زیان بس بودمعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 71
اگلی نظمچون مونسِ من ز عالم اندوه تو بودشادی دلم به هر غم اندوه تو بودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 73
