عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 71شمارهٔ 71شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انبسبودمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگم گشتن خود، از تونشان بس بودمسودای توام ازتو زیان بس بودم2نقل کریںچند از دو جهان کز دو جهان بس بودماندیشهٔ تو قبلهٔ جان بس بودم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز سرِّ تو هر که با نشان خواهد بودمشغول حضور جاودان خواهد بودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 70اگلی نظمبی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 72ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز سرِّ تو هر که با نشان خواهد بودمشغول حضور جاودان خواهد بودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 70
اگلی نظمبی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 72