وزنِ مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 14بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

9 اشعار

غزل شمارهٔ 15جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 16بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 57ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 57

11 اشعار

غزل شمارهٔ 64بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

9 اشعار

غزل شمارهٔ 66برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 66

9 اشعار

غزل شمارهٔ 67بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

9 اشعار

غزل شمارهٔ 71جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

9 اشعار

غزل شمارهٔ 103ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

7 اشعار

غزل شمارهٔ 104اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

5 اشعار

غزل شمارهٔ 183وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

9 اشعار

غزل شمارهٔ 389یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 389

7 اشعار

غزل شمارهٔ 603ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 603

9 اشعار

غزل شمارهٔ 604در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 604

9 اشعار

غزل شمارهٔ 605برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 605

6 اشعار

غزل شمارهٔ 606دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 606

9 اشعار

غزل شمارهٔ 607ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 607

9 اشعار

غزل شمارهٔ 608ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

7 اشعار

غزل شمارهٔ 609سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 609

6 اشعار

غزل شمارهٔ 610آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 610

8 اشعار

غزل شمارهٔ 611باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 611

9 اشعار

غزل شمارهٔ 612می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 612

8 اشعار

غزل شمارهٔ 613جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 613

9 اشعار

غزل شمارهٔ 614شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 614

6 اشعار

غزل شمارهٔ 615خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 615

7 اشعار

غزل شمارهٔ 616شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 616

7 اشعار

غزل شمارهٔ 617نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 617

9 اشعار

غزل شمارهٔ 618گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

8 اشعار

غزل شمارهٔ 619شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 619

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1059

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1078در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1078

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1079جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1079

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1080صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1080

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1081ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1081

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1137کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1199زلفت که باد از هر طرف گه گه پریشان داردش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1212دی می گذشت و سوی او دلها روان از هر طرف

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1212

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1213دی مست می رفتی بُتا، رو کرده از ما یک طرف

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1213

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1217ای باد، لطفی کن برو در کوی جانان ساکنک

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1217

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1307زان غمزه خونخوار جان افگار خوش می آیدم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1307

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1308یارب، چه باشد گه گهی جانان در آغوش آیدم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1308

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1309مستم که امشب گوییا میهای پنهان خورده ام

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1309

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1310امشب میان نوخطان سرمست و غلتان بوده ام

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1310

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1311اینک به کوی یار خود من بهر مردن می روم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1311

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1312از غمزه ناوک‌زن شدی، آماجگاهت دل کنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1312

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1313بسیار خواهم از نظر تا روی او یکسو کنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1313

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1314هر دم بنتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1314

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1315جانم برون آمد ز غم، آخر به جانان کی رسم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1316خواهم دل خون گشته را از دست تو در خون کشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1316

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1317یک شب اگر من دور از آن گیسوی در هم اوفتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1317

7 اشعار

وزنِ مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 14–بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

غزل شمارهٔ 15–جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

غزل شمارهٔ 16–بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

غزل شمارهٔ 57–ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

غزل شمارهٔ 64–بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

غزل شمارهٔ 66–برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

غزل شمارهٔ 67–بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

غزل شمارهٔ 71–جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

غزل شمارهٔ 103–ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

غزل شمارهٔ 104–اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

غزل شمارهٔ 183–وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

غزل شمارهٔ 389–یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

غزل شمارهٔ 603–ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

غزل شمارهٔ 604–در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد

غزل شمارهٔ 605–برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

غزل شمارهٔ 606–دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد

غزل شمارهٔ 607–ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

غزل شمارهٔ 608–ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود

غزل شمارهٔ 609–سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود

غزل شمارهٔ 610–آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود

غزل شمارهٔ 611–باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

غزل شمارهٔ 612–می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

غزل شمارهٔ 613–جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

غزل شمارهٔ 614–شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند

غزل شمارهٔ 615–خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد

غزل شمارهٔ 616–شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

غزل شمارهٔ 617–نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد

غزل شمارهٔ 618–گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد

غزل شمارهٔ 619–شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد

غزل شمارهٔ 1059–در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1078–در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

غزل شمارهٔ 1079–جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

غزل شمارهٔ 1080–صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

غزل شمارهٔ 1081–ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

غزل شمارهٔ 1137–کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس

غزل شمارهٔ 1199–زلفت که باد از هر طرف گه گه پریشان داردش

غزل شمارهٔ 1212–دی می گذشت و سوی او دلها روان از هر طرف

غزل شمارهٔ 1213–دی مست می رفتی بُتا، رو کرده از ما یک طرف

غزل شمارهٔ 1217–ای باد، لطفی کن برو در کوی جانان ساکنک

غزل شمارهٔ 1307–زان غمزه خونخوار جان افگار خوش می آیدم

غزل شمارهٔ 1308–یارب، چه باشد گه گهی جانان در آغوش آیدم

غزل شمارهٔ 1309–مستم که امشب گوییا میهای پنهان خورده ام

غزل شمارهٔ 1310–امشب میان نوخطان سرمست و غلتان بوده ام

غزل شمارهٔ 1311–اینک به کوی یار خود من بهر مردن می روم

غزل شمارهٔ 1312–از غمزه ناوک‌زن شدی، آماجگاهت دل کنم

غزل شمارهٔ 1313–بسیار خواهم از نظر تا روی او یکسو کنم

غزل شمارهٔ 1314–هر دم بنتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم

غزل شمارهٔ 1315–جانم برون آمد ز غم، آخر به جانان کی رسم؟

غزل شمارهٔ 1316–خواهم دل خون گشته را از دست تو در خون کشم

غزل شمارهٔ 1317–یک شب اگر من دور از آن گیسوی در هم اوفتم

وزنِ مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 14–بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

غزل شمارهٔ 15–جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

غزل شمارهٔ 16–بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

غزل شمارهٔ 57–ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

غزل شمارهٔ 64–بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

غزل شمارهٔ 66–برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

غزل شمارهٔ 67–بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

غزل شمارهٔ 71–جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

غزل شمارهٔ 103–ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

غزل شمارهٔ 104–اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

غزل شمارهٔ 183–وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

غزل شمارهٔ 389–یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

غزل شمارهٔ 603–ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

غزل شمارهٔ 604–در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد

غزل شمارهٔ 605–برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

غزل شمارهٔ 606–دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد

غزل شمارهٔ 607–ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

غزل شمارهٔ 608–ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود

غزل شمارهٔ 609–سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود

غزل شمارهٔ 610–آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود

غزل شمارهٔ 611–باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

غزل شمارهٔ 612–می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

غزل شمارهٔ 613–جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

غزل شمارهٔ 614–شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند

غزل شمارهٔ 615–خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد

غزل شمارهٔ 616–شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

غزل شمارهٔ 14بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

غزل شمارهٔ 15جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

غزل شمارهٔ 16بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

غزل شمارهٔ 57ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

غزل شمارهٔ 64بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

غزل شمارهٔ 66برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

غزل شمارهٔ 67بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

غزل شمارهٔ 71جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

غزل شمارهٔ 103ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

غزل شمارهٔ 104اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

غزل شمارهٔ 183وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

غزل شمارهٔ 389یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

غزل شمارهٔ 603ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

غزل شمارهٔ 604در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد

غزل شمارهٔ 605برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

غزل شمارهٔ 606دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد

غزل شمارهٔ 607ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

غزل شمارهٔ 608ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود

غزل شمارهٔ 609سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود

غزل شمارهٔ 610آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود

غزل شمارهٔ 611باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

غزل شمارهٔ 612می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

غزل شمارهٔ 613جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

غزل شمارهٔ 614شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند

غزل شمارهٔ 615خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد

غزل شمارهٔ 616شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

غزل شمارهٔ 617نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد

غزل شمارهٔ 618گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد

غزل شمارهٔ 619شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1078در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

غزل شمارهٔ 1079جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

غزل شمارهٔ 1080صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

غزل شمارهٔ 1081ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

غزل شمارهٔ 1137کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس

غزل شمارهٔ 1199زلفت که باد از هر طرف گه گه پریشان داردش

غزل شمارهٔ 1212دی می گذشت و سوی او دلها روان از هر طرف

غزل شمارهٔ 1213دی مست می رفتی بُتا، رو کرده از ما یک طرف

غزل شمارهٔ 1217ای باد، لطفی کن برو در کوی جانان ساکنک

غزل شمارهٔ 1307زان غمزه خونخوار جان افگار خوش می آیدم

غزل شمارهٔ 1308یارب، چه باشد گه گهی جانان در آغوش آیدم

غزل شمارهٔ 1309مستم که امشب گوییا میهای پنهان خورده ام

غزل شمارهٔ 1310امشب میان نوخطان سرمست و غلتان بوده ام

غزل شمارهٔ 1311اینک به کوی یار خود من بهر مردن می روم

غزل شمارهٔ 1312از غمزه ناوک‌زن شدی، آماجگاهت دل کنم

غزل شمارهٔ 1313بسیار خواهم از نظر تا روی او یکسو کنم

غزل شمارهٔ 1314هر دم بنتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم

غزل شمارهٔ 1315جانم برون آمد ز غم، آخر به جانان کی رسم؟

غزل شمارهٔ 1316خواهم دل خون گشته را از دست تو در خون کشم

غزل شمارهٔ 1317یک شب اگر من دور از آن گیسوی در هم اوفتم

غزل شمارهٔ 14بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

غزل شمارهٔ 15جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

غزل شمارهٔ 16بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

غزل شمارهٔ 57ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

غزل شمارهٔ 64بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

غزل شمارهٔ 66برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

غزل شمارهٔ 67بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

غزل شمارهٔ 71جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

غزل شمارهٔ 103ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

غزل شمارهٔ 104اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

غزل شمارهٔ 183وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

غزل شمارهٔ 389یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است

غزل شمارهٔ 603ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد

غزل شمارهٔ 604در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد

غزل شمارهٔ 605برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد

غزل شمارهٔ 606دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد

غزل شمارهٔ 607ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود

غزل شمارهٔ 608ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود

غزل شمارهٔ 609سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود

غزل شمارهٔ 610آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود

غزل شمارهٔ 611باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود

غزل شمارهٔ 612می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود

غزل شمارهٔ 613جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند

غزل شمارهٔ 614شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند

غزل شمارهٔ 615خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد

غزل شمارهٔ 616شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد

غزل شمارهٔ 617نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد

غزل شمارهٔ 618گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد

غزل شمارهٔ 619شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد