صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1301یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1301

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1302خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1302

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1303آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1303

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1304

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1305داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1305

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1306

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1307هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1307

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1308

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1309روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1309

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1310نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1310

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1311طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1311

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1312از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1312

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1313در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1313

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1314

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1315ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1315

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1316حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1316

18 اشعار

غزل شمارهٔ 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1317

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1318

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1319

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1320

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1321سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1321

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1323

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1324زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1324

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1325

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1326

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1327تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1327

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1328

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1329کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1329

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1330یاد ایامی که دریای مروت جوش داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1330

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1331از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1331

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1332تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1332

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1333شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1333

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1334آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1335پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1335

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1336قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1336

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1337طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1337

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1338جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1338

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1339یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1339

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1340هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1340

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1341حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1341

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1342تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1342

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1343زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1343

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1344

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1345دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1345

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1346هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1346

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1347در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1347

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1348همت مردانه ما از می حمرا گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1348

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1349می توان با همت سرشار از دنیا گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1349

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1350همچو برق از عالم اسباب می باید گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1350

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1301–یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

غزل شمارهٔ 1302–خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست

غزل شمارهٔ 1303–آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست

غزل شمارهٔ 1304–چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست

غزل شمارهٔ 1305–داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست

غزل شمارهٔ 1306–یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

غزل شمارهٔ 1307–هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست

غزل شمارهٔ 1308–دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیست

غزل شمارهٔ 1309–روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیست

غزل شمارهٔ 1310–نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیست

غزل شمارهٔ 1311–طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیست

غزل شمارهٔ 1312–از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیست

غزل شمارهٔ 1313–در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست

غزل شمارهٔ 1314–پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست

غزل شمارهٔ 1315–ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیست

غزل شمارهٔ 1316–حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست

غزل شمارهٔ 1317–غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیست

غزل شمارهٔ 1318–سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

غزل شمارهٔ 1319–رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیست

غزل شمارهٔ 1320–در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست

غزل شمارهٔ 1321–سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1322–غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1323–عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست

غزل شمارهٔ 1324–زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت

غزل شمارهٔ 1325–بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت

غزل شمارهٔ 1326–شورش سودای ما افلاک را معمور داشت

غزل شمارهٔ 1327–تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت

غزل شمارهٔ 1328–لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت

غزل شمارهٔ 1329–کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟

غزل شمارهٔ 1330–یاد ایامی که دریای مروت جوش داشت

غزل شمارهٔ 1331–از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت

غزل شمارهٔ 1332–تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشت

غزل شمارهٔ 1333–شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشت

غزل شمارهٔ 1334–آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت

غزل شمارهٔ 1335–پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشت

غزل شمارهٔ 1336–قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت

غزل شمارهٔ 1337–طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت

غزل شمارهٔ 1338–جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت

غزل شمارهٔ 1339–یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت

غزل شمارهٔ 1340–هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشت

غزل شمارهٔ 1341–حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت

غزل شمارهٔ 1342–تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشت

غزل شمارهٔ 1343–زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشت

غزل شمارهٔ 1344–ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت

غزل شمارهٔ 1345–دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشت

غزل شمارهٔ 1346–هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت

غزل شمارهٔ 1347–در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت

غزل شمارهٔ 1348–همت مردانه ما از می حمرا گذشت

غزل شمارهٔ 1349–می توان با همت سرشار از دنیا گذشت

غزل شمارهٔ 1350–همچو برق از عالم اسباب می باید گذشت

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1301–یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

غزل شمارهٔ 1302–خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست

غزل شمارهٔ 1303–آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست

غزل شمارهٔ 1304–چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست

غزل شمارهٔ 1305–داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست

غزل شمارهٔ 1306–یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

غزل شمارهٔ 1307–هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست

غزل شمارهٔ 1308–دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیست

غزل شمارهٔ 1309–روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیست

غزل شمارهٔ 1310–نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیست

غزل شمارهٔ 1311–طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیست

غزل شمارهٔ 1312–از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیست

غزل شمارهٔ 1313–در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست

غزل شمارهٔ 1314–پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست

غزل شمارهٔ 1315–ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیست

غزل شمارهٔ 1316–حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست

غزل شمارهٔ 1317–غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیست

غزل شمارهٔ 1318–سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

غزل شمارهٔ 1319–رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیست

غزل شمارهٔ 1320–در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست

غزل شمارهٔ 1321–سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1322–غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1323–عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست

غزل شمارهٔ 1324–زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت

غزل شمارهٔ 1325–بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت

غزل شمارهٔ 1326–شورش سودای ما افلاک را معمور داشت

غزل شمارهٔ 1301یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

غزل شمارهٔ 1302خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست

غزل شمارهٔ 1303آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست

غزل شمارهٔ 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست

غزل شمارهٔ 1305داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست

غزل شمارهٔ 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

غزل شمارهٔ 1307هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست

غزل شمارهٔ 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیست

غزل شمارهٔ 1309روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیست

غزل شمارهٔ 1310نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیست

غزل شمارهٔ 1311طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیست

غزل شمارهٔ 1312از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیست

غزل شمارهٔ 1313در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست

غزل شمارهٔ 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست

غزل شمارهٔ 1315ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیست

غزل شمارهٔ 1316حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست

غزل شمارهٔ 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیست

غزل شمارهٔ 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

غزل شمارهٔ 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیست

غزل شمارهٔ 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست

غزل شمارهٔ 1321سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست

غزل شمارهٔ 1324زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت

غزل شمارهٔ 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت

غزل شمارهٔ 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشت

غزل شمارهٔ 1327تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت

غزل شمارهٔ 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت

غزل شمارهٔ 1329کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟

غزل شمارهٔ 1330یاد ایامی که دریای مروت جوش داشت

غزل شمارهٔ 1331از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت

غزل شمارهٔ 1332تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشت

غزل شمارهٔ 1333شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشت

غزل شمارهٔ 1334آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت

غزل شمارهٔ 1335پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشت

غزل شمارهٔ 1336قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت

غزل شمارهٔ 1337طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت

غزل شمارهٔ 1338جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت

غزل شمارهٔ 1339یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت

غزل شمارهٔ 1340هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشت

غزل شمارهٔ 1341حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت

غزل شمارهٔ 1342تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشت

غزل شمارهٔ 1343زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشت

غزل شمارهٔ 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت

غزل شمارهٔ 1345دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشت

غزل شمارهٔ 1346هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت

غزل شمارهٔ 1347در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت

غزل شمارهٔ 1348همت مردانه ما از می حمرا گذشت

غزل شمارهٔ 1349می توان با همت سرشار از دنیا گذشت

غزل شمارهٔ 1350همچو برق از عالم اسباب می باید گذشت

غزل شمارهٔ 1301یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

غزل شمارهٔ 1302خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست

غزل شمارهٔ 1303آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست

غزل شمارهٔ 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست

غزل شمارهٔ 1305داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست

غزل شمارهٔ 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

غزل شمارهٔ 1307هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست

غزل شمارهٔ 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیست

غزل شمارهٔ 1309روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیست

غزل شمارهٔ 1310نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیست

غزل شمارهٔ 1311طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیست

غزل شمارهٔ 1312از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیست

غزل شمارهٔ 1313در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست

غزل شمارهٔ 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست

غزل شمارهٔ 1315ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیست

غزل شمارهٔ 1316حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست

غزل شمارهٔ 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیست

غزل شمارهٔ 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

غزل شمارهٔ 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیست

غزل شمارهٔ 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست

غزل شمارهٔ 1321سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست

غزل شمارهٔ 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست

غزل شمارهٔ 1324زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت

غزل شمارهٔ 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت

غزل شمارهٔ 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشت

غزل شمارهٔ 1327تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت

غزل شمارهٔ 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت

غزل شمارهٔ 1329کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟

غزل شمارهٔ 1330یاد ایامی که دریای مروت جوش داشت