Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by نازنین بازیان

غزل شمارهٔ 1315–روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک

غزل شمارهٔ 1330–بگردان شراب ای صنم بی‌درنگ

غزل شمارهٔ 1335–بانگ زدم نیم شبان کیست در این خانه دل

I cried out at midnight, “Who is in this house of the heart?” He said, “It is I, by whose countenance the sun and the moon are put to shame.”

غزل شمارهٔ 1341–امروز بحمدالله از دی بترست این دل

غزل شمارهٔ 1346–رفت عمرم در سر سودای دل

غزل شمارهٔ 1355–دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال

غزل شمارهٔ 1370–آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم

غزل شمارهٔ 1374–ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنم

غزل شمارهٔ 1383–تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1392–یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم

غزل شمارهٔ 1393–مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم

I was dead, I became alive; I was weeping, I became laughing; the power of love came, and I became everlasting power.

غزل شمارهٔ 1398–جمع تو دیدم پس از این هیچ پریشان نشوم

غزل شمارهٔ 1400–تیز دَوم، تیز دَوم، تا به سواران برسم

غزل شمارهٔ 1407–دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم

غزل شمارهٔ 1412–بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم

غزل شمارهٔ 1418–دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 1430–نهادم پای در عشقی که بر عشاق سر باشم

غزل شمارهٔ 1436–تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1437–چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم

When the thunder and lightning laugh, I recite paeans of praise, I am full of light as the clear sky, I am circling around the moon.

غزل شمارهٔ 1442–زهی سرگشته در عالم سر و سامان که من دارم

غزل شمارهٔ 1449–زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم

غزل شمارهٔ 1458–یک لحظه و یک ساعت دست از تو نمی‌دارم

Not for one single moment do I let hold of you, for you are my whole concern, you are my whole affair.

غزل شمارهٔ 1466–در عشق سلیمانی من همدم مرغانم

غزل شمارهٔ 1473–بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شمارهٔ 1490–از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم

غزل شمارهٔ 1499–بیا کز عشق تو دیوانه گشتم

غزل شمارهٔ 1509–سفر کردم به هر شهری دویدم

غزل شمارهٔ 1517–مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم

غزل شمارهٔ 1521–من از عالم تو را تنها گزینم

Out of all the world I choose you alone; do you deem it right for me to sit sorrowful?

غزل شمارهٔ 1526–از آن باده ندانم، چون فنایم

غزل شمارهٔ 1535–بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیم

غزل شمارهٔ 1545–شراب شیره انگور خواهم

غزل شمارهٔ 1552–ما آفت جان عاشقانیم

غزل شمارهٔ 1562–گر ناز تو را به گفت نارم

If I do not express in speech your elegance, I have your love within my breast.

غزل شمارهٔ 1573–ما عاشق و بی‌دل و فقیریم

غزل شمارهٔ 1574–نی سیم و نه زر نه مال خواهیم

غزل شمارهٔ 1588–من سر خم را ببستم باز شد پهلوی خم

غزل شمارهٔ 1593–روی نیکت بد کند من نیک را بر بد نهم

غزل شمارهٔ 1598–ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 1605–بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستم

غزل شمارهٔ 1611–مکن ای دوست غریبم، سر سودای تو دارم

غزل شمارهٔ 1620–هوسی است در سر من که سر بشر ندارم

There is a passion in my head that I have no inclination for mankind, this passion makes me so that I am unaware of myself.

غزل شمارهٔ 1621–چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم

غزل شمارهٔ 1639–ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم

غزل شمارهٔ 1647–روز شادی است بیا تا همگان یار شویم

غزل شمارهٔ 1649–وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویم

The time has come for us to become madmen in your chain, to burst our bonds and become estranged from all;

غزل شمارهٔ 1650–خوش بنوشم تو اگر زهر نهی در جامم

غزل شمارهٔ 1653–من از این خانه پرنور به در می نروم

غزل شمارهٔ 1661–سالکان راه را محرم شدم