Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by عندلیب

غزل شمارهٔ 167–کی بپرسد جز تو خسته و رنجور تو را

غزل شمارهٔ 173–از یکی آتش برآوردم تو را

غزل شمارهٔ 174–ز آتش شهوت برآوردم تو را

غزل شمارهٔ 176–روح زیتونیست عاشق نار را

غزل شمارهٔ 180–ای تو آب زندگانی فاسقنا

غزل شمارهٔ 182–در میان عاشقان عاقل مبا

غزل شمارهٔ 184–من رسیدم به لب جوی وفا

غزل شمارهٔ 186–ای میرآب بگشا آن چشمه روان را

غزل شمارهٔ 188–اینجا کسی‌ست پنهان خود را مگیر تنها

Here someone is hidden; suppose not that you are alone. She has very sharp ears; do not open your tongue to evil.

غزل شمارهٔ 193–جانا قبول گردان این جست و جوی ما را

غزل شمارهٔ 195–شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را

غزل شمارهٔ 197–ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا

غزل شمارهٔ 199–ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا

غزل شمارهٔ 200–نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا

غزل شمارهٔ 201–شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما

غزل شمارهٔ 204–سر به گریب اندَرَست صوفی اسرار را

غزل شمارهٔ 206–ای همه خوبی تو را پس تو که رایی که را ؟

غزل شمارهٔ 210–گر نه تهی باشدی بیشتر این جوی‌ها

غزل شمارهٔ 211–باز بنفشه رسید جانب سوسن دوتا

Again the violet bent double has arrived beside the lily, again the ruby-clad rose is tearing her gown to shreds;

غزل شمارهٔ 356–تو را در دلبری دستی تمامست

غزل شمارهٔ 360–ایا ساقی توی قاضی حاجات

غزل شمارهٔ 419–بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت

غزل شمارهٔ 420–ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت

غزل شمارهٔ 421–ساقیا این می از انگور کدامین پُشته‌ست

غزل شمارهٔ 423–مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است

Has perchance this instant the tip of that tress become scattered? For such a Tartar musk has become amber-diffusing.

غزل شمارهٔ 424–دلبری و بی‌دلی اسرار ماست

غزل شمارهٔ 425–عاشقان را جست و جو از خویش نیست

غزل شمارهٔ 426–غیر عشقت راه بین جستیم نیست

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 428–این چنین پابند جان میدان کیست

غزل شمارهٔ 430–گُم شدن در گُم شدن دینِ منست

غزل شمارهٔ 431–عشوه دشمن بخوردی عاقبت

غزل شمارهٔ 432–این چنین پابند جان میدان کیست

غزل شمارهٔ 433–اندر این جمع شررها ز کجاست

غزل شمارهٔ 434–هم به بر این بت زیبا خوشکست

غزل شمارهٔ 435–هر که بالا‌ست مر او را چه غم است؟

غزل شمارهٔ 436–گفتا که کیست بر در گفتم کمین غلامت

He said, “Who is at the door?” I said, “Your humble slave.” He said, “What is your business?” I said, “Lord, to greet you.”

غزل شمارهٔ 437–هر جور که‌ز تو آید بر خود نهم غرامت

غزل شمارهٔ 438–هر دم سلامْ آرد کاین نامه از فلان‌ست

غزل شمارهٔ 439–بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت

غزل شمارهٔ 440–امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جانست

غزل شمارهٔ 441–بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

Show your face, for the orchard and rosegarden are my desire; open your lips, for abundant sugar is my desire.

غزل شمارهٔ 442–بر عاشقان فریضه بوَد جستجوی دوست

غزل شمارهٔ 443–از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست

غزل شمارهٔ 444–ساقی بیار باده که ایام بس خوشست

غزل شمارهٔ 445–این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست

غزل شمارهٔ 446–گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

Though from left and right there is useless criticism and vilification, that man who has lost his heart turns not away from Love.

غزل شمارهٔ 447–ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکست

غزل شمارهٔ 448–امروز روز نوبت دیدار دلبرست

غزل شمارهٔ 449–جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

My soul, spiritual beauty is passing fair and glorious, yet your own beauty and loveliness is something beside.