Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by عندلیب

غزل شمارهٔ 1–اِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بی‌مُنتها

غزل شمارهٔ 4–اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما

غزل شمارهٔ 5–آن شکل بین وان شیوه بین وان قد و خد و دست و پا

غزل شمارهٔ 23–چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها

غزل شمارهٔ 24–چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را‌؟

غزل شمارهٔ 41–شمع جهان دوش نَبُد نور تو در حلقه ما

غزل شمارهٔ 43–کاهل و ناداشت بدم کام درآورد مرا

غزل شمارهٔ 46–دی بنواخت یار من بنده غم رسیده را

غزل شمارهٔ 68–چو شست عشق در جانم شناسا گشت شستش را

غزل شمارهٔ 69–چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا

How would it be, if my fair love should take my hand tomorrow, hang his head through the window like the lovely-featured moon?

غزل شمارهٔ 70–برات آمد برات آمد بنه شمع براتی را

غزل شمارهٔ 71–اگر نه عشق شمس الدین بُدی در روز و شب ما را

غزل شمارهٔ 72–به خانه‌خانه می‌آرد چو بیذق شاهِ جان ما را

غزل شمارهٔ 73–آمد بت میخانه تا خانه برد ما را

غزل شمارهٔ 74–گر زان که نه‌ای طالب جوینده شوی با ما

غزل شمارهٔ 75–ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را ؟

غزل شمارهٔ 76–آخر بشنید آن مه آه سحر ما را

غزل شمارهٔ 77–آب حیوان باید مر روح فزایی را

غزل شمارهٔ 78–ساقی ز شراب حق پر دار شرابی را

غزل شمارهٔ 79–ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را

غزل شمارهٔ 80–امروز گزافی ده آن باده نابی را

Today give in full measure that pure wine; strike in utter confusion this hasty wheel of heaven.

غزل شمارهٔ 81–ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین را

غزل شمارهٔ 82–معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا

غزل شمارهٔ 83–ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخا

غزل شمارهٔ 84–چون گل همه تن خندم نه از راه دهان تنها

Like the rose I am laughing with all my body, not only with my mouth, because I am without myself, alone with the king of the world.

غزل شمارهٔ 85–از بهر خدا بنگر در رویِ چو زر جانا

غزل شمارهٔ 86–ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا

غزل شمارهٔ 87–جانا سر تو یارا مگذار چنین ما را

غزل شمارهٔ 88–شاد آمدی ای مه‌رو ای شادیِ جان شاد آ

غزل شمارهٔ 89–یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا

غزل شمارهٔ 90–ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا

غزل شمارهٔ 91–در آب فکن ساقی بط زاده آبی را

غزل شمارهٔ 92–زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا

غزل شمارهٔ 93–میندیش میندیش که اندیشه گری‌ها

غزل شمارهٔ 94–زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

غزل شمارهٔ 95–زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

غزل شمارهٔ 96–لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا

غزل شمارهٔ 97–رفتم به سوی مصر و خریدم شکری را

غزل شمارهٔ 98–ای از نظرت مست شده اسم و مسمّا

غزل شمارهٔ 99–دلارام نهان گشته ز غوغا

غزل شمارهٔ 101–بسوزانیم سودا و جنون را

غزل شمارهٔ 106–مرا حلوا هوس کردست حلوا

غزل شمارهٔ 117–از دور بدیده شمس دین را

غزل شمارهٔ 122–دیدم رخ خوب گلشنی را

I beheld the lovely rosebower face, that eye and lamp of all brightness,

غزل شمارهٔ 124–ساقی تو شراب لامکان را

غزل شمارهٔ 135–ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را

غزل شمارهٔ 151–سر برون کن از دریچه جان ببین عشاق را

غزل شمارهٔ 161–چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها را

غزل شمارهٔ 163–بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را

Go forth, my comrades, draw along our beloved, at last bring to me the fugitive idol;

غزل شمارهٔ 165–اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا