Section
Ghazaliyat
Poems
غزل شمارهٔ 2901زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟
6 couplets
غزل شمارهٔ 2902کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2903مغیلان پای نازک طینتان را در حنا دارد
8 couplets
غزل شمارهٔ 2904کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟
11 couplets
غزل شمارهٔ 2905توانگر در دل از سامان خود آزارها دارد
13 couplets
غزل شمارهٔ 2906از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2907مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر دارد
8 couplets
غزل شمارهٔ 2908خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2909اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2910اگرچه دست بر تاراج دل هر خوش کمر دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2911مرا زنگ ملال از دل شراب ناب بردارد
10 couplets
غزل شمارهٔ 2912دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟
17 couplets
غزل شمارهٔ 2913سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟
13 couplets
غزل شمارهٔ 2914نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر
14 couplets
غزل شمارهٔ 2915نظر چون موشکاف از زلف عنبر فام بردارد؟
13 couplets
غزل شمارهٔ 2916دل پرخون کجا از جسم پا در گل خبر دارد؟
10 couplets
غزل شمارهٔ 2917نظربازی که چشم پرخماری در نظر دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2918اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2919ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع دارد
15 couplets
غزل شمارهٔ 2920مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2921لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم دارد
10 couplets
غزل شمارهٔ 2922به ذوقی تکیه بر شمشیر جسم لاغرم دارد
9 couplets
غزل شمارهٔ 2923مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان دارد
9 couplets
غزل شمارهٔ 2924چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟
6 couplets
غزل شمارهٔ 2925من و حسنی که نیل چشم زخم از آسمان دارد
8 couplets
غزل شمارهٔ 2926مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان دارد
15 couplets
غزل شمارهٔ 2927مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2928مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟
14 couplets
غزل شمارهٔ 2929اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2930لباس عاریت پیش از طلب انداختن دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2931خضر چشم حیات از آب حیوان سخن دارد
9 couplets
غزل شمارهٔ 2932نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون دارد
7 couplets
غزل شمارهٔ 2933کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟
10 couplets
غزل شمارهٔ 2934دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد
12 couplets
غزل شمارهٔ 2935سر شوریده من هر نفس صد آرزو دارد
12 couplets
غزل شمارهٔ 2936سمندر داغها از آتش رخسار او دارد
12 couplets
غزل شمارهٔ 2937زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه دارد
10 couplets
غزل شمارهٔ 2938چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟
11 couplets
غزل شمارهٔ 2939دل بی دست و پا چون آه سوزان را نگه دارد؟
14 couplets
غزل شمارهٔ 2940گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2941دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی دارد
12 couplets
غزل شمارهٔ 2942دگر هر ذره خاکم هوای کشوری دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2943دل بی طالع ما دلربای غافلی دارد
11 couplets
غزل شمارهٔ 2944مرا پاس ادب زان آستان مهجور می دارد
15 couplets
غزل شمارهٔ 2945چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟
10 couplets
غزل شمارهٔ 2946چه باک از عاشق بی باک آن طناز می دارد؟
11 couplets
غزل شمارهٔ 2947لب نانی که از دامان سایل باز می دارد
14 couplets
غزل شمارهٔ 2948به قامت سرو را از قد کشیدن باز می دارد
13 couplets
غزل شمارهٔ 2949کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟
9 couplets
غزل شمارهٔ 2950خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می دارد
11 couplets