Section

Rubaʿiyat

Poems

رباعی شمارهٔ 1751ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1752ای کمتر مهمانیت آب گرمی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1753ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1754ای ماه اگرچه روشن و پرنوری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1755ای ماه برآمدی و تابان گشتی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1756ای موسی ما به طور سینا رفتی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1757این شاخ شکوفه بارگیرد روزی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1758ای نرگس بی‌چشم و دهن حیرانی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1759ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1760این عرصه که عرض آن ندارد طولی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1761ای نفس عجب که با دلم همنفسی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1762ای نور دل و دیده و جانم چونی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1763ای هیزم تو خشک نگردد روزی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1764ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1765امروز بیا که سخت آراسته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1766امروز ندانم بچه دست آمده‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1767ای آنکه به جز شادی و جز نور نه‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1768ای آنکه به لطف دلستان همه‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1769ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1770ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1771ای آنکه حریف بازی ما بده‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1772ای آنکه رخت چو آتش افروخته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1773ای آنکه مرا به لطف بنواخته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1774ای خورشیدی که چهره افروخته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1775ای دوست که دل ز دوست برداشته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1776ای عشرت نیست گشته هستک شده‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1777این نیست ره وصل که پنداشته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1778با بی‌خبران اگر نشستی بردی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1779با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1780با دل گفتم که ای دل از نادانی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1781بازآی که تا به خود نیازم بینی

Audio
2 couplets

رباعی شمارهٔ 1782با زهره و با ماه اگر انبازی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1783با صورت دین صورت زردشت کشی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1784با قلاشان چو رد نهادی پائی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1785بالا شجری لب شکر و دل حجری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1786تو می‌خندی بهانه‌ای یافته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1787جانم ز طرب چون شکر انباشته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1788خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1789در باغ درآ با گل اگر خار نه‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1790گر آب دهی نهال خود کاشته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1791گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1792لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1793با من ترش است روی یار قدری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1794با نااهلان اگر چو جانی باشی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1795با یار به گلزار شدم رهگذری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1796بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1797پران باشی چو در صف یارانی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1798برخیز و به نزد آن نکونام درآی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1799بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی

2 couplets

رباعی شمارهٔ 1800بر کار گذشته بین که حسرت نخوری

2 couplets