رباعی شمارهٔ 593

هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد

بیدار شو آخر که جهان می‌گذرد

صبح است و صبا مشک فشان می‌گذرد

دریاب که از کوی فلان می‌گذرد

کشتی چو به دریای روان می‌گذرد

می‌پندارد که نیستان می‌گذرد