رباعی شمارهٔ 1354
Poet: Rumi
Toggle stanza 1من همچو کسی نشسته بر اسب خام
من همچو کسی نشسته بر اسب خام
در وادی هولناک بگسسته لگام
تازد چون مرغ تا که بجهد از دام
تا منزل این اسب کدام است کدام
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
خورشید می آنکه ساقی و دور مدام
دیده ست ز تدویر صراحیش مقام
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 48
افلاک بود قسی حوادث چو سهام
رامی حق و آماجگه افراد انام
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 80
ما احسن بالک ای جهان گشته حمام
گاهی به عراق می روی گاه به شام
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 81
هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
کارِ طربت پُخته کُن از بادۀ خام
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات محتملشمارهٔ 35
مائیم در اوفتاده چون مرغ به دام
دلخستهٔ روزگار و آشفته مدام
AttarMukhtar-namehباب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگیشمارهٔ 10
آن را که بود درستیی در فرجام
هم محرم خاص آید و هم مرجع عام
Ghalib DehlaviDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 76
در کوی هوس خاک نشینم ایام
هر روز سحر به خدمتم آید شام
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 104
بر خوان صلات تا به کی لقمه خام
در جام عطات چند این آب حرام
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 116
از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
تا ره نزند خوشی از این مردم عام
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1139
امشب که شراب جان مدامست مدام
ساقی شه و باده با قوامست قوام
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1148
Sources
Persian text source: Ganjoor