شمارهٔ 48

هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام

کارِ طربت پُخته کُن از بادۀ خام

از هرچه که آن خوشست نهی است مدام

تا ره نزند خوشی از این مردم عام

امشب که شراب جان مدامست مدام

ساقی شه و باده با قوامست قوام

امشب که غم عشق مدامست مدام

جام و می لعل با قوامست قوام

امشب که مه عشق تمامست تمام

دلدار فرو کرده سر از گوشهٔ بام

امشب که همی رسد ز دلدار سلام

بر دیده و دل خواب حرامست حرام

قد صبحنا اللله به عیش و مدام

قد عیدنا العید و مام صیام

لا الفجر بقینة و لا شرب مدام

الفخر لمن یطعن فی یوم زحام

من همچو کسی نشسته بر اسب خام

در وادی هولناک بگسسته لگام

یک جرعه ز جام تو تمامست تمام

جز عشق تو در دلم کدامست کدام؟