رباعی شمارهٔ 617
Poet: Rumi
Toggle stanza 1جامی که بگیرم میش انوار بود
11
جامی که بگیرم میش انوار بود
بیتی که بگویم همه اسرار بود
22
در هر طرفی که بنگرد دیدهٔ من
بیپرده مرا ضیاء دلدار بود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
جایی که درخت عیش پربار بود
در در نظر و گهر در انبار بود
SaadiMawaʿizRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 27
آن ذات که پروردهٔ اسرار بود
از مرگ نیندیشد و هشیار بود
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 171
چون نیستی تو محض اقرار بود
هستیت ز سرمایهٔ انکار بود
AttarMukhtar-namehباب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقاشمارهٔ 28
چون نیستی تو محض اقرار بود
هستی تو سرمایهٔ انکار بود
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 644
Sources
Persian text source: Ganjoor

