رباعی شمارهٔ 1827
Poet: Rumi
Toggle stanza 1جان روز چو مار است به شب چون ماهی
جان روز چو مار است به شب چون ماهی
بنگر که تو با کدام جان همراهی
گه با هاروت ساحر اندر چاهی
گه در دل زهره پاسبان ماهی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چندان که تو اسرار حقیقت خواهی
ز آنجا سخنی نیست به از کوتاهی
AttarMukhtar-namehباب دوازدهم: در شكایت از نفس خودشمارهٔ 1
تا هست ز انگشت تو مه را راهی
میبشکافد ماه فلک، هر ماهی
AttarMukhtar-namehباب دوم: در نعت سیدالمرسلین صلّی اللّه علیه و سلّمشمارهٔ 12
گر برکشم از سینهٔ پرخون آهی
آتش گیرد جملهٔ عالم ماهی
AttarMukhtar-namehباب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگیشمارهٔ 36
ای گشته دلم بی تو چو آتشگاهی
وز هر رگ جان به آتش تو راهی
AttarMukhtar-namehباب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوقشمارهٔ 4
ای شمع! تُرا نیست ز سوز آگاهی
زیرا که ز سوختن بسی میکاهی
AttarMukhtar-namehباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 80
مائیم و هوای روی شاهنشاهی
در آب حیات عشق او چون ماهی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1952
Sources
Persian text source: Ganjoor