رباعی شمارهٔ 1952
Poet: Rumi
Toggle stanza 1مائیم و هوای روی شاهنشاهی
مائیم و هوای روی شاهنشاهی
در آب حیات عشق او چون ماهی
بیگاه شده است روز ما را صبح است
فریاد از این ولولهٔ بیگاهی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چندان که تو اسرار حقیقت خواهی
ز آنجا سخنی نیست به از کوتاهی
AttarMukhtar-namehباب دوازدهم: در شكایت از نفس خودشمارهٔ 1
تا هست ز انگشت تو مه را راهی
میبشکافد ماه فلک، هر ماهی
AttarMukhtar-namehباب دوم: در نعت سیدالمرسلین صلّی اللّه علیه و سلّمشمارهٔ 12
گر برکشم از سینهٔ پرخون آهی
آتش گیرد جملهٔ عالم ماهی
AttarMukhtar-namehباب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگیشمارهٔ 36
ای گشته دلم بی تو چو آتشگاهی
وز هر رگ جان به آتش تو راهی
AttarMukhtar-namehباب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوقشمارهٔ 4
ای شمع! تُرا نیست ز سوز آگاهی
زیرا که ز سوختن بسی میکاهی
AttarMukhtar-namehباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 80
جان روز چو مار است به شب چون ماهی
بنگر که تو با کدام جان همراهی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1827
Sources
Persian text source: Ganjoor

