غزل شمارهٔ 1897

Toggle stanza 1
دلم که لاف زدی از کمال دانایی
1

دلم که لاف زدی از کمال دانایی

نگر که چون شد از اندیشه تو سودایی

2

دمی اگر چه که جان من از تو تنها نیست

به جان تو که به جان آمدم ز تنهایی

3

در انتظار نسیمی ز تو به راه صبا

گذشت عمر گرامی به باد پیمایی

4

اگر چه عرصه عالم پر است از خوبان

بیا که از همه عالم مرا تو می نایی

5

چو وصل نیست مرا، قرب تو همینم بس

که استان خود از خون من بیالایی

6

چو گل فشانی بر دوستان خود کم از آنک

مرا طفیل همه سنگسار فرمایی

7

دلم که رفت، نیاورد یاد هم چیزی

از آن مسافر آواره گرد هر جایی

8

درید جامه عمر و نماند آن مقدار

که زیر پا بکشم دامن شکیبایی

9

به بند باز نیامد چو خسرو از خوبان

رهاش کن که بمیرد کنون به رسوایی

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

ز خویش رفته‌ام اما نرفته‌ام جایی

غبار راه توام تا کی‌ام زنی پایی

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2808

گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

که زود می روی ای جان و دیر می آیی

JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 462

شنیده ام که ز من یاد کرده ای جایی

نداشتم من بیدل جز این تمنایی

JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 978

به چَشْم کَرْدِه‌ام اَبْرویِ ماه‌سیمایی

خیالِ سَبْزخَطْی، نَقْش بَسْتِه‌اَم جایی

HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 491

به من سلام فرستاد دوستی امروز

که ای نتیجهٔ کلکت سواد بینایی

HafezQitʿatقطعه شمارهٔ 29

ز بامداد دلم می‌پرد به سودایی

چو وام دار مرا می‌کند تقاضایی

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3064

شدم به سوی چه آب همچو سقایی

برآمد از تک چه یوسفی معلایی

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3065

بیامدیم دگربار سوی مولایی

که تا به زانوی او نیست هیچ دریایی

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3079

تو نور دیده جان یا دو دیده مایی

که شعله شعله به نور بصر درافزایی

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3080

ز بامداد دلم می‌جهد به سودایی

ز بامداد پگه می‌زند یکی رایی

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 3096

Sources

Persian text source: Ganjoor