غزل شمارهٔ 713
Poet: Jami
Toggle stanza 1همچو نقطه خال آن شیرین دهن
همچو نقطه خال آن شیرین دهن
زیر لب افتاده بالای ذقن
می کنم زان خال لب هر لحظه یاد
می نهم داغی به جان خویشتن
حرص دانه رفت از مور و نرفت
شوق خال او هنوز از جان من
گم شد اندر پیرهن لاغر تنم
رشته ای کم باش گو از پیرهن
آه عاشق گر نبودی خانه سوز
جا کجا در سنگ کردی کوهکن
سوخت جانم ز آتش آه ای سرشک
زودتر آبی بر این آتش بزن
جامی آن خال سیه خوش دانه ای ست
تخم مهرش در زمین دل فکن
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
خویش را در کوی بی خویشی فگن
تا ببینی خویش را بی خویشتن
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1566
آن که را دانم که: اویم دشمنست
وز روان پاک بدخواه منست
RudakiMasnavi-haابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامهبخش 15
کرد باید مر مرا و او را رون
شیر تا تیمار دارد خویشتن
RudakiMasnavi-haابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامهبخش 72
پس شتابان آمد اینک پیرزن
روی یکسو، کاغه کرده خویشتن
RudakiMasnavi-haابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامهبخش 73
کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
رفتن اندر وادیی یکسان نهاد
RudakiMasnavi-haابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامهبخش 8
هر کجا که پا نهی ای جان من
بردمد لاله و بنفشه و یاسمن
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2006
بشنو از دل نکتههای بیسخن
و آنچ اندر فهم ناید فهم کن
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2010
ای دلارام من و ای دل شکن
وی کشیده خویش بیجرمی ز من
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2012
جان من جان تو جانت جان من
هیچ دیدستی دو جان در یک بدن
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2016
آمد آمد در میان خوب ختن
هر دو دستت را بشو از جان و تن
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2017
Sources
Persian text source: Ganjoor