غزل شمارهٔ 714
Toggle stanza 1آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان
آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان
و الآن ان عرفت علی ما علیه کان
اعداد کون و کثرت صورت نمایشی ست
فالکل واحد یتجلی بکل شان
نوری ست محض کرده به اوصاف خود ظهور
نام تنوعات ظهورش بود جهان
هر چند در نهان و عیان نیست غیر او
فی حد ذاته نه نهان است و نی عیان
فایض بود به جود بر اعیان انس و جن
ساری بود ز لطف در اطوار جسم و جان
دانا به هر بصیرت و بینا به هر بصر
گویا به هر زبان و توانا به هر توان
جامی کشیده دار زبان را که سر عشق
رمزی ست کس مگوی و حدیثی ست کس مدان
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
تا بگذرم به صد سر و گردن ز آسمان
مشتی به جبهه مالم از آن خاک آستان
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2396
در شکوه صافدل ندهد رخصت زبان
زنجیری حیاست به موجگهر فغان
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2397
وارستگی ز حسن دگر میدهد نشان
عالم غبار دامن نازیست پر فشان
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2402
شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان
از پرتو سعادت شاه جهانستان
HafezQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 1 - در مدح شاه شجاع
هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان
زین بی نمک ابا منه انگشت در دهان
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 90
ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان
از من دل و سگالش، از تو تن و روان
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 94
میآیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن
برکندهای به خشم دل از یار مهربان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2047
این منتی بر اهل زمین بود از آسمان
وین رحمت خدای جهان بود بر جهان
SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 42 - در انتقال دولت از سلغریان به قوم دیگر
خواهد که شاعران جهان بی صله همی
باشند پیش خوانش دایم مدیح خوان
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 150
روزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان
دل واله بسیج یساق خدایگان
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 29 - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده
Sources
Persian text source: Ganjoor