آڈیوز

صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں عراقی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار فاطمه زندی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

60نظمیں60آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 1هر سحر صد ناله و زاری کنم پیش صبا

غزل شمارهٔ 2ای مرا یک بارگی از خویشتن کرده جدا

غزل شمارهٔ 4کشیدم رنج بسیاری دریغا

غزل شمارهٔ 7ای ز فروغ رخت تافته صد آفتاب

غزل شمارهٔ 11چو آفتاب رخت سایه بر جهان انداخت

غزل شمارهٔ 14از پرده برون آمد، ساقی، قدحی در دست

غزل شمارهٔ 18باز مرا در غمت واقعه جانی است

غزل شمارهٔ 25دل، چو در دام عشق منظور است

غزل شمارهٔ 26ساز طرب عشق که داند که چه ساز است؟

غزل شمارهٔ 31شاد کن جان من، که غمگین است

غزل شمارهٔ 32مشو، مشو، ز من خسته‌دل جدا ای دوست

غزل شمارهٔ 33کی ببینم چهرهٔ زیبای دوست؟

غزل شمارهٔ 34یک لحظه دیدن رخ جانانم آرزوست

غزل شمارهٔ 35جز دیدن روی تو مرا رای دگر نیست

غزل شمارهٔ 36هر دلی کو به عشق مایل نیست

غزل شمارهٔ 37ساقی، ار جام می، دمادم نیست

غزل شمارهٔ 38عشق سیمرغ است، کو را دام نیست

غزل شمارهٔ 39دل، که دائم عشق می‌ورزید، رفت

غزل شمارهٔ 40آه، به یک‌بارگی یار کم ما گرفت!

غزل شمارهٔ 41باز هجر یار دامانم گرفت

غزل شمارهٔ 42مرا گر یار بنوازد، زهی دولت زهی دولت

غزل شمارهٔ 43کی از تو جان غمگینی شود شاد؟

غزل شمارهٔ 44هر که را جام می به دست افتاد

غزل شمارهٔ 45باز دل از در تو دور افتاد

غزل شمارهٔ 46عشق شوری در نهاد ما نهاد

غزل شمارهٔ 47عشق شوقی در نهاد ما نهاد

غزل شمارهٔ 48بر من، ای دل، بند جان نتوان نهاد

غزل شمارهٔ 49بی‌رخت جان در میان نتوان نهاد

غزل شمارهٔ 50هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد

غزل شمارهٔ 51بنمای به من رویت، یارات نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 52با شمع روی خوبان پروانه‌ای چه سنجد؟

غزل شمارهٔ 72پشت بر روزگار باید کرد

غزل شمارهٔ 75روی ننمود یار چتوان کرد

غزل شمارهٔ 76روی ننمود یار چتوان کرد؟

غزل شمارهٔ 86من مست می عشقم هشیار نخواهم شد

غزل شمارهٔ 87گر نظر کردم به روی ماه رخساری چه شد؟

غزل شمارهٔ 98نخستین باده کاندر جام کردند

رباعی شمارهٔ 99دل نزد تو است، اگر چه دوری ز برم

غزل شمارهٔ 114صبا وقت سحر گویی ز کوی یار می‌آید

غزل شمارهٔ 218ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 230ترک من، ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 265خوشا دردی که درمانش تو باشی

غزل شمارهٔ 276گر به رخسار تو، ای دوست، نظر داشتمی

غزل شمارهٔ 282سر عشقت کس تواند گفت؟ نی

غزل شمارهٔ 283کی بود کین درد را درمان کنی؟

غزل شمارهٔ 284نگویی باز: کای غم خوار چونی؟

غزل شمارهٔ 287ای ربوده دلم به رعنایی